e-thaki

Τα κακώς κείμενα του Αυγούστου 2011

2011-09-12T14:46:00.006+03:00

Μετά και τη φετινή μας διαμονή στο νησί, θα ήθελα να σημειώσω κάποια κακώς κείμενα που χρήζουν της μέριμνας των Αρχών αλλά και των συμπατριωτών μου που διαμένουν μόνιμα εκεί:

1. Οδική ασφάλεια πεζών : Απαράδεκτο για 2η πλέον χρονιά να μην κλείνει ο παραλιακός δρόμος στο Βαθύ (από την πλατεία έως το Δημαρχείο) όπως γινόταν παλαιότερα. Με τόσα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τον Αύγουστο, είναι απορίας άξιον και μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί στη θέληση μιας ανώτερης δύναμης το ότι δε θρηνήσαμε θύματα. Επειδή λοιπόν πριν καμμιά 20ετία και βάλε έζησα τί σημαίνει να πεθαίνει μικρό παιδί στη μέση της πλατείας διότι δεν πρόλαβαν να το πάνε στο νοσοκομείο (είχε καταπιεί παιχνίδι που ήταν δωράκι σε παγωτό) κι επειδή το Κέντρο Υγείας δεν έγινε ξαφνικά ΚΑΤ, δε θέλω να το ξαναδώ για κανέναν και φυσικά να μην κινδυνεύουν και τα παιδιά μου. Όποιο κι αν είναι το κέρδος απ' το να μένει ανοιχτός ο δρόμος, είναι μηδαμινό, ανύπαρκτο μπροστά στη ζωή και την υγεία. Δε θα είναι η κακιά η ώρα αλλά το κακό μας το κεφάλι που θα φταίει.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, όχι μόνο αυτός ο δρόμος θα έπρεπε να κλείνει (και μάλιστα όχι μόνο ως το Δημαρχείο αλλά ως το καφέ-μπαρ "Καραμέλα" που γίνεται αρκετό σουλατσάρισμα) αλλά και ο άλλος, απέναντι, στη μεριά του Λάλα.

2. Παραλίες και καθαριότητα αυτών : Απαράδεκτο σε κάποιες στιγμές οι παραλίες να θυμίζουν τις χειρότερες παραλίες της Αττικής. Όντας γονιός με μικρά παιδιά, προτιμούσα καθημερινά σχεδόν τα Μηνύματα. Σχεδόν κάθε μέρα τσακωνόμασταν και μ' ένα κότερο, μικρό, μεγάλο ή ακόμη και τεράστιο που είχε έρθει στα 50 μέτρα απ' την ακτή παραβιάζοντας κάθε κανόνα ναυσιπλοίας και έγνοιας για τον συνάνθρωπο. Αραιά και που η επιφάνεια του νερού γέμιζε φουσκάλες καθώς και σακκούλες, σκουπίδια, κλπ. Στον Μπροστά Αετό βρήκαμε ακόμη και μπουκάλι χλωρίνης να επιπλέει. Στο Φιλιατρό μας είπε μια κοπελιά ότι μετά από μπάνιο εκεί "ψώνισε" κολπίτιδα. Δε θα τύχει σε όλους και ούτε κάθε φορά που θα πας αλλά είναι αμαρτία ρε παιδιά τόσο καθαρές θάλασσες να μολύνονται έτσι. Με τέτοια χάλια, θα το σκεφτώ πολύ του χρόνου να έρθω πέραν της μίας εβδομάδας. Ποιός ο λόγος? Να φοβάμαι όσο φοβάμαι και στη Βουλιαγμένη και τη Βάρκιζα? Θα γλυτώσω και τα εισιτήρια του Στρίντζη. Άσε και το άλλο, ότι μπορεί εκεί που κολυμπάς και ξεμάκρυνες λίγο απ' την ακτή να σε πάρουν από κάτω οι σκαφάτοι. Ούτε εδώ λοιπόν θα φταίει η κακιά η ώρα.

Καταλαβαίνω ότι το Λιμενικό απλά δεν μπορεί. Ακόμη και να προλάβαιναν τόσοι λίγοι να εποπτεύουν όλα τα πλοία και τα σκάφη, δε θα μπορούσαν να το κάνουν διότι τους έχουν βάλει να δίνουν κλήσεις στο λιμάνι.

Απ' την άλλη, "συγχαρητήρια" στα τζιμάνια που πάνε και κλέβουν τις σημαδούρες που σηματοδοτούν την ακριβή απόσταση απ' την παραλία δίνοντας τη δυνατότητα στα σκάφη να το παίζουν άσχετοι. Μπράβο σας λεβέντες, άξιοι.

3. Τιμές και ποιότητα υπηρεσιών. Λίγη προσοχή παραπάνω. Δε μπορεί στα Χανιά, σε μεσαιωνικό σπίτι μέσα στην Παλιά Πόλη, με κρεβάτι με ουρανό και κουζινάκι να δίνεις 40 ευρώ Αύγουστο μήνα και στην Ιθάκη άλλα. Ούτε στη Νάξο να τρως τον αγλέωρα και να δίνεις ένα 15άρι-20άρι σε κάποιες περιπτώσεις και στην Ιθάκη άλλα. Δε μπορεί η ομπρέλα στο Φιλιατρό να έχει ένα 10ρικο και στην Καλαμάτα να δίνεις 5 ευρώ και να παίρνεις και καφέ. Πότε γίναμε Μύκονος? Πώς θα υπάρξει τουρισμός στο νησί πέραν του Αυγούστου?

Επίσης, ακριβώς επειδή σε παλαιότερη ανάρτηση μου είχα ξιφουλκήσει κατά κάποιων που διατείνονταν αρνητικά για το φαγητό του νησιού, να αναφέρω ότι χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση και δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Με λύπησε το γεγονός ότι κάποιες ταβέρνες που είχαν εξαιρετική σχέση τιμής/αξίας, είχαν ρίξει κατά τί το επίπεδο τους.

Εν κατακλείδι, χωρίς συνεχή προσπάθεια, διάρκεια αλλά και κοινό νου, κανείς δε δικαιούται να παραπονείται για τον τουρισμό του νησιού. Δε φταίει μόνο ο Στρίντζης και τα εισιτήρια αλλά κι εμείς οι ίδιοι διότι δεν έχουμε ξεκάθαρο πλάνο και πολιτική όπως σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

Περί μετάβασης

2010-09-07T17:45:00.002+03:00

Αποφασίσαμε κι αυτή τη φορά, όπως και τον Ιούλη, να πάμε μέσω Αστακού. Μεγαλύτερη μεν η ταλαιπωρία, αλλά σαφώς μικρότερο το κόστος, ακόμη και με τα 12,20 της γέφυρας, ακόμη και με την βενζίνη.

Το πρόβλημα ήταν ότι τελικά η ταλαιπωρία παραήταν μεγάλη :
Στην Εθνική Κορίνθου-Πατρών, το πράγμα πλέον έχει ξεφύγει απ' τα όρια του φαιδρού και αγγίζει το τραγικό. Σε πολύ μεγάλα κομμάτια της διαδρομής, υπάρχει μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας κι έτσι και πέσεις πίσω από φορτηγό ή από κάποιον βραδύνοο, τελείωσες κι εσύ και τα νεύρα σου. Ζητείται υπομονή απ' τους οδηγούς αλλά το κακό είναι ότι κατά τον ίδιο τρόπο θα έπρεπε να ζητηθεί υπομονή κι απ' τους πονηρούς που εισπράττουν τα διόδια. 5,80 για έναν άκρως επικίνδυνο δρόμο ο οποίος έγινε 3 φορές πιό επικίνδυνος, ε άντε στο διάολο όλοι σας λαμόγια, αλήτες που το μόνο που σκέφεστε είναι η κονόμα.

Μετά από το μαρτύριο αυτό, αντιμετπίζεις ένα παρόμοιο στον επαρχιακό δρόμο μέχρι τον Αστακό που σε αποτελειώνει. Πέρασα στιγμές μεγάλης αγωνίας για το αν τελικά θα προλάβω το καράβι. Όντας κολλημένος πίσω από φορτηγά, και έχοντας κατά νου ότι το πλοίο έφευγε στις 12:15, έβλεπα τον υπολογιστή ταξιδίου να γράφει "αναμενόμενος χρόνος άφιξης 12:13 και με έλουζε κρύος ιδρώτας. Ευτυχώς, και μόνο λόγο του ότι όταν βρήκα ανοιχτό δρόμο το "πάτησα" αρκετά, κατάφερα και φτάσαμε γύρω στις 12:00.

Κοιτάζω να δω το καράβι το οποίο υποτίθεται έπρεπε να φαίνεται σχεδόν, τίποτα. Ρωτάω γύρω στις 12:10 την κυρία στα ταμεία για την ώρα άφιξης και μου απαντά καθησυχαστικά "τώρα έρχεται, θα φύγετε κανονικά". Αυτό βέβαια δε θα ήταν εφικτό ούτε με διακτινισμό αλλά δεν έδωσα περαιτέρω συνέχεια διότι δεν υπήρχε νόημα.

Το πλοίο έφτασε εντέλει 1 παρά, και φύγαμε γύρω στις 1, με 45 λεπτά δλδ καθυστέρηση. Στην Ιθάκη φτάσαμε όχι μόνο με την αντίστοιχη καθυστέρηση αλλά με ακόμη μεγαλύτερη, διότι μας πρόλαβε το "Κεφαλλονιά" του Στρίντζη και περιμέναμε άλλο ένα 10λεπτο έξω απ' τον Πίσω Αετό να ξεφορτώσει. Για τα πανηγύρια δλδ.

Κι επειδή το ερεύνησα (έχω τη δυνατότητα να βλέπω τις κινήσεις πλοίων μέσω AIS)όταν επιστρέψαμε Πειραιά, διαπίστωσα ότι καθημερινώς το ίδιο περίπου γινόταν, άρα το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η σοβαρότητα κάποιων έχει πάει περίπατο.

Στην επιστροφή, έκανα το λάθος να μη ρωτήσω αν το πρωϊνό δρομολόγιο που επιλέξαμε θα πήγαινε κατευθείαν στον Αστακό, κι αυτό διότι είχα μείνει στα δρομολόγια-ωράρια του Ιουλίου. Α ρε κακομοίρη, κούνια που σε κούναγε. Έφαγες και πάλι τη Σάμη στο κεφάλι, κι εκεί που ξεκίνησες 9:15 το πρωί, στον Αστακό έφτασες 12:50.

Συμπέρασμα 1: Για μία φορά το χρόνο, ίσως τελικά να είναι προτιμότερο να πληρώσει κανεις παραπάνω περνώντας 4 ποιοτικότερες ώρες σε ένα καλύτερο καράβι, παρά 3-3μιση σε ένα σαφώς υποδεέστερο και με την ανάλογη ταλαιπωρία στο δρόμο. Δεν ξέρω, αυτή τη στιγμή κι έχοντας ακόμη νωπή την ανάμνηση της ταλαιπωρίας, έτσι τα βλέπω.

Συμπέρασμα 2: Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες έχουν την Ιθάκη τελείως του πεταματού. Πολίτες β' κατηγορίας, παιδιά ενός κατώτερου Θεού, οι Θιακοί και όλοι οι ταξιδιώτες προς Ιθάκη, ταλαιπωρούνται σαφώς περισσότερο απ' τους Κεφαλλονίτες κι όσους εντέλει κατευθύνονται στον μεγάλο γείτονα. Νωρίτερα το πρωί απ' την Ιθάκη, αργότερα το απόγευμα ή το βράδυ η επιστροφή. Αναρωτιέμαι : Τόσο δύσκολο είναι πια να υπάρχουν εν μέσω τουριστικής περιόδου 2-3 δρομολόγια την εβδομάδα που να πηγαίνουν πρώτα στην Ιθάκη και μετά στην Κεφαλλονιά? Γιατί όχι? Γιατί ντε και καλά θα πρέπει η Ιθάκη, που τουλάχιστον στον Αστακό είναι σαφώς πιό κοντά απ' ότι η Κεφαλλονιά, να μην προτιμάται ποτέ σαν πρώτος προορισμός?

Περί τουριστικής υποδομής

2010-09-02T11:42:00.006+03:00

Μια νέα μικρή απόδραση στο νησί, μας επέτρεψε να προλάβουμε μέρος του αυξημένου όγκου κύματος τουριστών που (όπως μας είπαν οι ντόπιοι καταστηματάρχες) κατέκλυσε φέτος την Ιθάκη.

Πολλά τα αυτοκίνητα. Πρόβλημα το παρκάρισμα, ένα φρούτο βέβαια που δεν υπάρχει μόνο στο νησί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα έπρεπε να γίνουν προσπάθειες να αντιμετωπιστεί καλύτερα.

Μεγάλο λάθος του Δήμου που δεν εφαρμόζει πια το μέτρο του κλεισίματος του περιμετρικού της κεντρικής πλατείας στο Βαθύ δρόμου, κάτι που καθιστά πολύ επικίνδυνη τη βόλτα. Από εκεί που για μερικές ώρες απ' το απόγευμα ως το βράδυ είχαμε συνηθίσει να κάνουμε τη βόλτα μας αμέριμνοι φοβούμενοι μόνο τους πιτσιρικάδες με τα ποδήλατα, τώρα καλούμαστε να περιδιαβαίνουμε με τα παιδιά μας δίπλα στο κάθε τροχοφόρο. Εξίσου επικίνδυνο και για τα παιδιά που παίζουν στην πλατεία, τα οποία σε περίπτωση που ξεχαστούν ή πέσει κάποια μπάλα και τρέξουν στο δρόμο, θα βρεθούν μπροστά στις ρόδες.

Ειπώθηκε πως αυτό γίνεται διότι έχει πλέον πεζοδρομηθεί το κομμάτι πλησίον της πλατείας, πέριξ της Εθνικής Τράπεζας. Εν πρώτοις, τα αυτοκίνητα συνεχίζουν να περνούν απ' τον δήθεν πεζόδρομο (σήμανση για τον οποίο δε θυμάμαι να είδα). Εν δευτέροις, ακόμη κι αυτό να ίσχυε, προτιμότερο να δυσκολευτεί η κίνηση των οχημάτων, παρά να κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές. Εν ολίγοις, σε περίοδο με ιδιαίτερα αυξημένη κίνηση οχημάτων, αντί οι Αρχές να περιφρουρήσουν ακόμη περισσότερο τους πεζούς βάζοντας ακόμη αυστηρότερα ωράρια στην απαγόρευση κίνησης των τροχοφόρων, έπλυναν τα χεράκια τους (sic). Αδιάφοροι ή απλά ανίκανοι? Και τα δύο πιστεύω. Όπως και νά'χει, μιλάμε για μία απαράδεκτη και ακατανόητη απόφαση, για έναν αναμφισβήτητα λάθος χειρισμό απ' την πλευρά των υπεύθυνων.

Και νά'ταν μόνον αυτός. Ακόμη βρωμάει ο Μπροστά Αετός απ' τα καμένα σκουπίδια. Δε μπορεί να κάτσει άνθρωπος. Μνημείο βλακείας το να καταφέρεις σε μία χρονιά που εν μέσω κρίσης ο τουρισμός του νησιού ήταν αυξημένος, να "θάβεις" μία απ' τις καλύτερες παραλίες σου. Συγχαρητήρια.

Όσον αφορά το νερό δε, απ' τον Οκτώβρη (λέει) θα υπάρχει καθημερινώς. Πάει κι αυτή η τουριστική περίοδος λοιπόν, άλλο ένα μείον στη συνείδηση του επισκέπτη, ο οποίος έκανε μπράτσα κουβαλώντας σε εξάδες το εμφιαλωμένο.

Έχεις λοιπόν απ' τη μια τις φιλότιμες ομολογουμένως προσπάθειες αρκετών ιδιωτών, τόσο στον τομέα των καταλυμάτων όσο και σε άλλες παραμέτρους (σίτιση, κλπ) κι απ' την άλλη οι προσπάθειες αυτές να υποσκάπτονται απ' την ολιγωρία των Αρχών.

Ευτυχές γεγονός, τα νέα για τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, στις οποίες θα αναφερθώ σε επόμενη καταχώρηση. Έλα όμως που εν έτει 2010 δε μπορεί να περιμένουμε απ' τον χιλιοταλαιπωρημένο Οδυσσέα να βγάζει το φίδι απ' την τρύπα. Συν Αθηνά και χείρα κίνει δήμαρχε, διότι ακόμη κι αν έρθει ο τουρίστας να δει τα παλάτια του βασιλιά, άν δεν τον προσέξεις δε θα ξανάρθει. Είναι σαν ένα παιδικό βιβλίο που έπεσε στην αντίληψη μου τις προάλλες, και βάζει σύντροφο του Οδυσσέα στις περιπέτειες του, τον.....Καραγκιόζη.

Νερό.

2010-07-24T16:49:00.007+03:00

Νεράκι απ' τη βρύση, ένα όνειρο ζωής που θα το περιγράφουν μια μέρα οι απόγονοι μας σε ένα έπος που θα ονομάζεται "Η Οδύσσεια του Νερού".

Μία φορά την εβδομάδα πλέον το νερό στο νησί. Ανύπαρκτος σχεδιασμός, κάκιστοι χειρισμοί, για τους οποίους θα επανέλθω μόλις μάθω νέα κατόπιν της συγκέντρωσης/συζήτησης που αναμένεται να γίνει στο νησί για το θέμα οσονούπω.

Aκρίβεια

2010-07-22T11:38:00.004+03:00

Ελέω κρίσης, οι κρίσεις για τις τιμές (πρέπει να) είναι αυστηρότερες.

Η (πολυ καλή ομολογουμένως) βάφλα με δύο μπάλες παγωτό στο αγαπημένο στέκι της κόρης μου δίπλα στο Century, κόστισε 6μιση ευρώ, λιγότερο μεν απ' τα Haagen Dazs εδώ στην Αθήνα αλλά για Βαθύ Ιθάκης και με απλώς ανεκτού επιπέδου παγωτό, θεωρώ ότι ήταν ακριβά.

Στο νεότευκτο μεζεδοπωλείο στο λιμάνι, η ατμόσφαιρα πολύ καλή λόγω της πετυχημένης διακόσμησης και της καλής μουσικής επένδυσης, αλλά το φαγητό, τουλάχιστον αυτό που παραγγείλαμε, με κακή σχέση τιμής-αξίας. Μια πολίτικη σαλάτα όχι στα καλύτερα της και μάλιστα σε μακρόστενο πιατάκι κάτω των 20 πόντων μήκους, 5μιση ευρώ. Η φάβα που παράγγειλα, σε πιατάκι λίγο μεγαλύτερο απ' του καφέ (δε θυμάμαι τιμή αλλά φτηνή δεν ήταν). Η ποικιλία κρεατικών για 2 άτομα ήταν σε καλύτερα επίπεδα κι από τιμή στα 14 ευρώ. Το ψωμί παγωμένο. Εν ολίγοις, τέτοιες τιμές, ούτε στο Γκάζι.

Ψυχραιμία παιδιά. Οι καιροί είναι δύσκολοι, βοηθήστε λίγο τον κόσμο να κάνει διακοπές. Πιθανόν μερικοί να μη δίνουν δεκάρα μια και η πληρότητα όπως διαπίστωσα για το αμέσως επόμενο διάστημα θα είναι υψηλή αλλά μην το παρακάνουμε. Δε μπορεί άλλοι, πολύ πιό τουριστικοί προορισμοί να βάζουν νερό στο κρασί τους και η Ιθάκη που μόλις τα τελευταία χρόνια ανακαλύπτεται απ' τον κόσμο, με το μέτριο ακόμη επίπεδο τουριστικής αξιοποίησης και υπηρεσιών, να συνεχίζει στο επίπεδο προηγούμενων ετών. Ψυχραιμία λοιπόν και κυρίως σεβασμό στον Έλληνα.

Bενζίνη.

2010-07-21T21:14:00.004+03:00

Τιμή βενζίνης στα 1.728-1.729 ευρώ/λίτρο. Την ίδια στιγμή στο Καρπενήσι (απ' όπου άρχισε το ταξίδι μας φέτος) ήταν γύρω στα 1.58, ενώ στον Πειραιά στα 1.479.

Όποιος κάνει τουρισμό και μένει γύρω στη βδομάδα, μπορεί να τα καταφέρει χωρίς να βάλει ούτε σταγόνα. Άλλωστε, ο Αστακός αλλά και η Πάτρα είναι σαφώς φθηνότεροι τόποι πώλησης καυσίμων. Όσον αφορά τους ντόπιους, νά 'ναι καλά τα παπιά και τα αγροτικά.

Και σ' αυτό τον τομέα, το νησί είναι αρκετά "ριγμένο".

Μπάτε σκύλοι αλέστε...

2010-07-21T09:16:00.004+03:00

Δέκα μέρες φέτος στο νησί. Θ' αρχίσω την καταγραφή των εντυπώσεων απ' το ακόλουθο περιστατικό το οποίο δεν τιμά τις Λιμενικές (και όχι μόνο) Αρχές :

Πρωί στην παραλία Μηνύματα, τη γνωστή ήσυχη, με τον όμορφο ίσκιο παραλία που επιλέγουν κυρίως όσοι έχουν μικρά παιδιά. Βλέπουμε σκαφάκι μόλις στα 30 μέτρα απ' την ακτή. Κοιτάζω να δω αν υπάρχει κάποια σήμανση και βλέπω μια κίτρινη σημαδούρα ένα δύο μέτρα πριν το σκάφος (προς την ακτή δηλαδή, άρα το σκάφος ήταν λίγο πιό έξω).

Καλώ το Λιμεναρχείο Ιθάκης. Ο διάλογος σχεδόν αυτούσιος :

"Παιδιά, έχει σκάφος εδώ στα Μηνύματα μόλις 30 μέτρα απ' την ακτή".
"Είναι μέσα ή έξω κύριε απ' τη σήμανση?"
"Φαίνεται να είναι λίγο απ' έξω αλλά τί σημαίνει αυτό ρε παιδιά? Ποιός έβαλε σήμανση τόσο κοντά στην παραλία?"
"Ο Δήμος Ιθάκης, εμείς δε φέρουμε ευθύνη".
"Καλώς, ευχαριστώ".

Μέχρι να πάρω το Δήμο, βλέπουμε ότι οι επιβαίνοντες στο σκάφος, κάτι ηλικιωμένοι ξένοι, έχουν βγάλει σαμπουάν και σαπούνια και ξεπλένονται απ' τη θάλασσα ρίχνοντας (φυσικά) όλα τα σαπούνια λίγα μέτρα απ' τα παιδιά μας.

Πυρ και μανία, ξαναπαίρνω το Λιμεναρχείο :

"Ρε παιδιά είπαμε, εντάξει, νόμιμοι οι άνθρωποι αλλά όχι και να πετάνε τα σαπούνια δίπλα στα παιδιά. Τόσους κολπίσκους έχει αυτό το νησί δε μπορούν να πάνε αλλού? Σας παρακαλώ στείλτε κάποιον να τους διώξει".
"Έρχεται το περιπολικό κύριε, είναι στις Φρίκες τώρα".

Όσο ήρθε κι η Τζούλια Αλεξανδράτου να μου κάνει αέρα, άλλο τόσο ήρθε και το περιπολικό.

Φωνάζω στους ξένους "Why don' t you go a little bit further to wash yourselves, we have kids here". Αρχικώς, οι ξένοι "φίλοι" μας με/μας έγραψαν στα κάκαλα τους και συνέχισαν να πλένουν τους βρώμικους πισινούς τους αλλά βλέποντας το εκ νέου θέατρο μου να κάνω ότι παίρνω τηλέφωνο και να τους δείχνω, κάπου προφανώς δε θέλησαν να το κουράσουν παραπάνω και έβαλαν μπροστά να φύγουν. "Don' t come back here again" φώναξα εκ νέου για να ακολουθήσει χειρονομία (δάχτυλον) από ένα ραμολιμέντο επιβαίνοντα του σκάφους ο οποίος προφανώς, θεωρώντας ότι μας κάνει χάρη που επισκέπτεται το νησί, θεωρεί ότι θα πρέπει να κάτσουμε να μας τον φορέσουν κιόλας. "Get the fuck out assholes" και ευτυχώς που δε μου πέρασε αμέσως απ' το μυαλό να τους πετάξω και πέτρα διότι θα το έκανα. Έφυγαν και πήγαν παραπέρα, προς τον Σχίνο.

Συνέχεια :

Λίγο αργότερα, άλλο σκάφος πλησιάζει κι αυτό κι ετοιμάζεται να φουντάρει. Ένα παληκάρι που μόλις είχε έρθει στην παραλία, βουτάει, κολυμπάει προς τα 'κει, τους λέει κάτι και φέυγουν. Πάω, του μιλάω κι αποδεικνύεται πως είναι λιμενικός. Για να μη μακρηγορώ, μου είπε πως εκείνη η κίτρινη σημαδούρα δεν ήταν σήμανση αλλά σημαδούρα βάρκας. Τα σκάφη έπρεπε να μην μπαίνουν καν στον κόλπο, να είναι δηλαδή σε μια απόσταση 200 μέτρα περίπου.

Συμπέρασμα :
Επειδή υπάρχουν και κακοί ξένοι, κακοί τουρίστες, οι οποίοι είναι ζώα ορθά και δεν ξέρουν πώς να φερθούν, θα πρέπει πρώτοι εμείς και κυρίως οι Αρχές να τους δίνουμε να καταλάβουν ότι το νησί δεν είναι ούτε Φαληράκι, ούτε Χερσόνησος, ούτε τίποτα. Επιτρέπεται να μην έχει σήμανση η πλέον δημοφιλής για τα μικρά παιδιά παραλία? Επιτρέπεται ο λιμενικός που μου απάντησε στο τηλέφωνο, να μην γνωρίζει εάν έχει σήμανση η παραλία και να με ρωτάει αν το σκάφος είναι πρό ή μετά αυτής? Επιτρέπεται (εάν όντως ισχύει) να μην έχει ευθύνη για τη σήμανση των ακτών η αρμόδια Λιμενική Αρχή αλλά ο Δήμος?

Άλλη περίπτωση κακού τουρίστα : Λίγες μέρες μετά, στην ίδια παραλία, τουρίστας έχει κατασκάψει μέρος της παραλίας μαζί με το γιο του. Τεράστια τρύπα, τόσο μεγάλη που πλέον αντί για άμμο βγαίνει χώμα το οποίο πέφτει στην παραλία και κάνει λάσπη. Λίγο πιό μακριά μου αυτός, μεταξύ μας παρεμβάλλονται αρκετοί Θιακοί απ' τους οποίους δε μιλάει κανείς. Οι γυναίκες τον κουτσομπολεύουν και τον βρίζουν αναμεταξύ τους, οι άντρες σφυράνε αδιάφορα. Σκέφτηκα να πάω να του μιλήσω αλλά κάπου αισθάνθηκα λίγο ηλίθιος. Για κάτσε ρε, παντού θα πρέπει να καθαρίζει για τον Ελληνάρα κάποιος άλλος? Δίπλα του περνάς ρε Θιακέ, γιατί δεν του μιλάς? Πιό δικό μου είναι το νησί που έρχομαι το πολύ δύο βδομάδες το χρόνο (κι ας κατάγομαι από 'κει) από εσένα που διαμένεις? Καλά να πάθετε φίλοι μου. Και του χρόνου με εκσαφέα να έρθει ο τουρίστας, να τον κοιτάτε να καταστρέφει το νησί.

Παλιό - Νέο......

2009-08-21T15:01:00.004+03:00

Λίγο πριν το παλιό ξενοδοχείο του Οδυσσέα, συνυπάρχουν το παλιό με το νέο, το παρελθόν με το μέλλον. Δύο οικήματα, καθένα εκ των οποίων αντιπροσωπεύει κάτι πολύ διαφορετικό με ένα τρόπο όμως ο οποίος δεν τα κάνει να φαίνονται παράταιρα στον χώρο. Δίπλα δίπλα όπως θα φανταζόταν κανείς έναν γέροντα με το γιό του ο οποίος τον φροντίζει και τον υποβαστάζει, σα να κάθονται σ' ένα παγκάκι λέγοντας ιστορίες.

Ο γέροντας γνωρίζει ότι το μέλλον του είναι αβέβαιο. Σύντομα ίσως, στη θέση του να υπάρχει ένα επίσης νέο οίκημα και το μόνο που θα τον θυμίζει θα είναι μια φωτογραφία, να, όπως αυτή παρακάτω :

Συννεφιά...

2009-08-20T13:15:00.018+03:00

Διαμαρτυρία στο τρωκτικό για το φαγητό

2009-08-18T11:35:00.010+03:00

Έπεσε το μάτι μου στο κάτωθι σχόλιο στο τρωκτικό, το οποίο και αναδημοσιεύω :

"ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΠΗΓΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΝΗΣΙ ΜΕ ΦΟΒΕΡΕς ΠΑΡΑΛΙΕς ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΝΑ ΜΕΡΟς ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙς ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙς ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙς ΤΙς ΜΠΑΤΑΡΙΕς ΣΟΥ!!! ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ Ο ΞΕΝΟΔΟΧΟς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑς ΤΟ ΠΕΡΙΡΑΨΩ ΤΕΛΕΙΟς!!!!.....ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ...
ΜΑς ΗΤΑΝ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ.....ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΩΝΕ ΟΥΤΕ ΤΑ ΖΩΑ ΤΕΤΟΙΟ ΦΑΓΗΤΟ....ΣΕΡΒΙς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ......ΚΑΙ ΑΠΟ ΓΕΥΣΗ ΧΑΛΙΑ .....ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΙΜΕς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΟ ΤΣΟΥΧΤΕΡΕς .....ΚΡΙΜΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΙς ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΙΜΑΤΗΡΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ!!!!!!ΚΑΙ ΔΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΜΙΑ ΣΑΛΑΤΑ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΤΖΟΛΑ ΨΩΜΙ!!!!!!!"" (http://troktiko.blogspot.com/2009/08/blog-post_2737.html)

Αν υπάρχει κάτι που δε μου αρέσει είναι το να βγαίνεις και να τσουβαλιάζεις κόσμο και κοσμάκη, γενικολογώντας και αοριστολογώντας. Σαφώς και υπάρχουν εστιατόρια στο νησί όπου το φαγητό δεν τρώγεται. Σαφώς και υπάρχουν άλλα όπου οι τιμές είναι τσουχτερές. Εξίσου σαφώς όμως υπάρχουν και αρκετά όπου το φαγητό είναι αρκετά καλό, κάποια όπου είναι φτηνό και κάποια όπου είναι και καλό και φτηνό. O γράφων όμως δεν μας μιλά συγκεκριμένα.

Χάνι, Liberty, Πηνελόπη, η γνωστή ταβέρνα με τα πολύ καλά κρέατα στην πλατεία του Σταυρού, το εστιατόριο του Εγγλέζου στον Πλατρειθιά, απλά για να αναφέρω εν συντομία μερικά. Ακόμη και τα πλέον τουριστικά ταβερνάκια στο Βαθύ έχουν αξιοπρεπές φαγητό. Ίσως ο γράφων επισκέφθηκε μόνο τις Φρίκες όπου κι εμένα δε μπορώ να πω ότι μου πολυαρέσει το γενικότερο επίπεδο του φαγητού (εξαίρεση η Πηνελόπη όπως προανάφερα). Δε δέχομαι όμως ότι πήγε άνθρωπος στην Ιθάκη και βρήκε το φαγητό συλλήβδην χάλια, κάτι που ίσχυε μεν αλλά αρκετά χρόνια πριν δε. Δεν υπάρχει μέρος στην Ιθάκη που να μην μπορείς να βρεις αξιοπρεπές φαγητό. Κι ας μην ξεχνάμε ότι μόλις προ ολίγων ημερών, ολόκληρος Πρόεδρος Δημοκρατίας έφαγε σε εστιατόριο του νησιού (Liberty), το οποίο μάλιστα δεν έχει υψηλότερες τιμές από το μέσο Αθηναϊκό επίπεδο.

Σαν των Χανίων (το οποίο θεωρώ κορυφαίο απ' όσα έχω γευθεί ανά την Ελλάδα και μάλιστα σε πολύ καλές τιμές) δεν είναι αλλά όχι κι ότι είναι του πεταματού και ικανό να το αναρτήσουμε σε blog ευρείας αναγνωσιμότητας για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις, απλά και μόνο επειδή ήμασταν άσχετοι Ελληνάρες. Έχω επισκεφθεί αρκετά μέρη της χώρας μας σε όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα και ποτέ δεν αισθάνθηκα τα τελευταία χρόνια ότι το νησί μου υπολείπεται των περισσότερων περιοχών της χώρας στον τομέα του φαγητού.

Εν κατακλείδι, όσοι θέλουν να πάνε στην Ιθάκη να μη φοβούνται ούτε το φαγητό ούτε τις τιμές του. Ειδικά οι Αθηναίοι που έχουμε φάει στη μάπα ουκ ολίγη ακρίβεια και την σαβούρα που σερβίρει ο κάθε απατεώνας εστιάτορας και καφετεριατζής (sic) δεν έχουμε λόγο διαμαρτυρίας. Ίσως βέβαια ο γράφων να ήταν φίλος του ιδιοκτήτη του "48" και να έτρωγε σχεδόν τσάμπα εκεί καθημερινά, οπότε πάσο......

Επιστροφή...

2009-08-17T10:42:00.004+03:00

Είχα καιρό να κατέβω στο νησί σε πολύ υψηλή τουριστική περίοδο και ομολογώ πως εξεπλάγην με το πλήθος του κόσμου και κυρίως των αυτοκινήτων. Οι μαγαζάτορες με τους οποίους μίλησα, μου είπαν ότι ο τουρισμός ήταν στην καλύτερη περίπτωση στα ίδια επίπεδα με τον περσινό, εμένα πάντως η κατάσταση μου φάνηκε σχεδόν οριακή για τις υποδομές του νησιού.

Λόγω των παιδιών, για μπάνιο πήγαινα κυρίως στα Μηνύματα τα οποία πιστεύω πως είναι η καλύτερη περίπτωση για μια οικογένεια με πιτσιρίκια : Ωραία θάλασσα και φιλική βοτσαλιά με σκιά. Λίγο οι σφήκες μας τα χαλάνε αλλά δεν μπορεί να τα έχει όλα κανείς.

Αναφερόμενος στις σφήκες, φέτος δεν πέρασε ούτε μέρα που να μην είχαμε στενή επαφή μαζί τους. Το ένα βράδυ πετύχαμε μία στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας, το δεύτερο 2-3 βρίσκονταν στα πόδια μου, το επόμενο μία τσίμπησε τη γυναίκα μου. Κι ευτυχώς που τσίμπησε αυτήν διότι το έντομο βρισκόταν μέσα στο σεντόνι του μωρού που είχαμε μαζέψει μία ημέρα πριν (!) κι εκείνη την ώρα το είχαμε ακουμπήσει στο κρεβάτι του. Από τότε και μετά, τινάζαμε καλά τα ρούχα. Ευτυχώς, πέραν των σκαθαριών στις τσέπες, σφήκα δεν ξαναέτυχε.

Δε βοηθάει το γεγονός ότι έξω απ' το σπίτι έχουμε κισσό ενώ γύρω υπάρχουν αρκετές συκιές. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά αν είναι αλλεργικός κανείς.

Με την ευκαιρία αυτή, κι επειδή παλιότερα είχα αναφερθεί στις υποδομές υγείας του νησιού, είναι κρίμα να μην υπάρχει παιδίατρος και την δουλειά αυτή να την κάνει παθολόγος. Δεν είχα κανένα παράπονο απ' την γιατρό που πήγαμε το μωρό (όταν αρρώστησε ελαφρά), το αντίθετο μάλιστα. Η συμπεριφορά της ήταν άριστη, αρκετά φιλική. Σίγουρα επίσης το γεγονός πως "αναγκαστικά" ασχολείται με τόσα παιδιά, ίσως να την κάνει και καλύτερη από κάποιους παιδίατρους της πιάτσας (όσο κι αν αυτή θες λόγω μετριοφροσύνης, θες λόγω επιφύλαξης μας είπε "δεν είμαι παιδίατρος παιδιά". Γεγονός είναι πάντως πως είναι κρίμα να μην υπάρχει παιδίατρος. Να μου πεις όμως, εδώ ολόκληρη Μύκονος δεν έχει καρδιολόγο, οπότε τί συζητάμε? Αθάνατο ελληνικό κράτος που εν έτει 2009, με εκατομμύρια τουρίστες και με γρίπη ante portas δεν έχεις μεριμνήσει να επανδρώσεις πλήρως όλες τις μονάδες υγείας.

Άλλα σύντομα σχόλια :
- Σαββατοβραδιάτικη έξοδος που μου θύμισε άλλες, παλαιότερες και αρκετά ερασιτεχνικές εποχές: Μόλις στις 10 το βράδυ είχαν ξεμείνει στου Δρακούλη από γλυκά και γιαούρτι. Ο δε σουβλατζής στην πλατεία λίγο αργότερα, δήλωσε πως δε μπορούσε να δίνει στο χέρι διότι δεν προλάβαινε τις παραγγελίες στα τραπέζια. Α ρε κατακαημένη Ιθάκη, δώστε παιδιά ένα 40άρι ευρώ και φέρτε τον Έκτορα Μποτρίνι.

- Στο Κεφαλονιά, ως συνήθως λίγο πριν βγούμε στον καταπέλτη, παστωμένοι σα σαρδέλες. Και μετά σου λέει "φυλαχτείτε απ' τη γρίπη". Ποιά γρίπη ρε Αβραμόπουλε, εδώ παραλίγο να μπερδέψουμε τα σώβρακα μας....

- Λιμενικοί στον Πίσω Αετό : "Δε μπορείτε να κατεβείτε μέχρι κάτω κύριε" είπαν στον πατέρα μου που με κατέβασε μέχρι εκεί. Σώπα ρε φίλε. Και 'γω τί θα κάνω δηλαδή? Θα πάρω στην πλάτη τα μπαγκάζια σαν αχθοφόρος στο σαφάρι, μέσα στο λιοπύρι των 15:30 και θα προχωρώ? Όσο για την κατάσταση εκεί, συνεχίζει να είναι απαράδεκτη παρά την τέντα που έχουν βάλει. Τριτοκοσμικές συνθήκες.

- Ένα απ' τα καλύτερα γλυκά που έχω φάει σε καφετέρια, η βάφλα στο Παρά Θιν Αλός. Καλύτερη ακόμη κι απ' τα Haagen Dazs. Ένα απ' τα χειρότερα, η βάφλα στο Χάνι. Τέτοιο χάλι είχα χρόνια να δοκιμάσω κι είναι κρίμα διότι έτσι ακυρώνονται τα υπόλοιπα πολύ καλά στοιχεία του συγκεκριμένου μαγαζιού.

- Σουλάτσο : Αρκετή πιτσιρικαρία, κάτι που όμως δεν μας ενόχλησε μια και ο χώρος είναι άνετος και χώραγε ο μπεμπεδοεξοπλισμός...

- Βενζίνη : Εξακολουθούν οι πολύ υψηλές τιμές. Απαράδεκτο.

- Κλήσεις. Μα είναι δυνατόν ρε παιδιά να απαγορεύεται το παρκάρισμα στην παραλιακή απέναντι απ' του Δρακούλη? Γιατί? Δεν έχουμε άλλο τρόπο να εισπράξουμε και βρήκαμε αυτόν?

- ΣΚΑΙ : Έτυχε να δω την εκπομπή "Γυρίσματα" που αναφερόταν στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη. Για την Ιθάκη, κύριος ομιλητής ήταν ο Αρσένης. Προσωπικά με ενόχλησε το γεγονός διότι την ίδια ακριβώς περίοδο γινόταν μια έκθεση φωτογραφίας του εν λόγω όπως και στις 10/8 είχε συναυλία στο Περαχώρι. Το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται κι ο παπάς κι όσο κι αν ο Αρσένης είναι ένα σημαντικό πρόσωπο του νησιού με πολύχρονη προσφορά στα κοινά και καλλιτεχνικά πράγματα, σε λίγο θα έχει γίνει πιό γνωστός και άμεσα συνυφασμένος με την Ιθάκη απ'ότι ακόμη κι ο ίδιος ο Οδυσσέας. Όσον αφορά την εκπομπή αυτή καθεαυτή, αναφέρθηκε το τοπικό χρώμα της αρχιτεκτονικής αλλά παρέλειψαν τόσο οι ομιλητές όσο και οι συντελεστές της εκπομπής να αναφερθούν στα δύο οικήματα που χτίστηκαν προ 3ετίας περίπου πάνω απ' το λιμάνι και τα οποία έχουν "φάει" τη μισή πλαγιά.

Απαράδεκτη συμπεριφορά Στρίντζη - Συνέχεια (ή η Οδύσσεια ενός Θιακού)

2009-07-06T20:56:00.005+03:00

Τώρα που μιλάμε οι Θιακοί μεταφέρονται κι αυτοί στην Κυλλήνη για να περάσουν στον Πόρο, να μεταφερθούν στη Σάμη και κατόπιν στον Πίσω Αετό. Ηλίου φαεινότερο ότι οι ιθύνοντες προέβησαν στη λύση αυτή "ενώνοντας" το πρωϊνό γκρουπ με το απογευματινό.

Και πάλι καλά να λέμε. Ίσως να μην είχαν προβεί ούτε σε αυτή τη λύση εάν δεν πήγαιναν μερικές κάμερες στο λιμάνι της Πάτρας. Ίσως να τους άφηναν μέχρι αύριο εντός του πλοίου (όταν και αναμένεται να επισκευασθεί το πλοίο). Τί άλλο ήθελαν αλήθεια? Τσάμπα ξάπλα και (μετά και τον τζερτζελέ με τις κάμερες) υπήρξε και προσφορά φαγητού.

Τους έδωσαν και εισιτήρια με ανοιχτή ημερομηνία και (φυσικά) η μετάβαση στην Ιθάκη άνευ κόστους. Ζήτησαν επίσης συγνώμη ο καπετάνιος και διάφοροι ανευθυνουπεύθυνοι.

Ανάγκα και οι Θεοί πείθονται. Και ο Άγιος φοβέρα θέλει. Δυστυχώς, την σήμερον μόνο το ξεμπρόστιασμα και το ξεφωνητό φοβούνται οι κάθε λογής καρεκλοκένταυροι και οι παραλήδες που απ' τη μια κονομάνε κι απ' την άλλη καμώνονται τους ευεργέτες του νησιού.

Ναι, χάρη μας κάνεις Στρίντζη τόσα χρόνια με τον τρόπο που κανονίζεις τα δρομολόγια σου δίνοντας σαφή προτεραιότητα σε κάθε τομέα στους Κεφαλλονίτες. Αλβανικές γραμμές να μας εξυπηρετούσαν, αποκλείεται να ήταν χειρότερες. Αλλά βρίσκεις και τα κάνεις και 'συ, όπως τα ίδια κάνουν σε όλη την Ελλάδα οι ομοϊδεάτες σου όταν κάποιοι δεν έχουν να σας ταίσουν παρά μόνο ψωμί και όχι παντεσπάνι.

Ελπίζω στο άμεσο μέλλον η Ιθάκη να αποκτήσει την επικοινωνία με την ηπειρωτική Ελλάδα που της αξίζει. Αδικείται κατάφωρα ένα από τα ιστορικότερα και παγκοσμίως γνωστότερα νησιά της Ελλάδας. Ντροπή να βρίσκεται υπό τέτοιο καθεστώς ομηρίας ο Θιακός, όπως το ίδιο ντροπή είναι να μην υπάρχουν σοβαρές υποδομές (νοσοκομείο, λιμάνι, κλπ) αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία στην οποία θα επανέλθω.

Σαν πας στον πηγαιμό για την Ιθάκη, μην εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος, θα έχει φροντίσει ο Στρίντζης γι' αυτό. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μην τους φοβάσαι, μόνο το E/Γ Κεφαλονιά....

Aπαράδεκτη συμπεριφορά Στρίντζη.

2009-07-06T15:43:00.003+03:00

Σήμερα το πρωί, το Ε/Γ Κεφαλονιά προσέκρουσε στον ντόκο του λιμένα Πάτρας.

Ως γνωστόν, το πλοίο εκτελεί το δρομολόγιο Πάτρα-Κεφαλλονιά-Ιθάκη και για το λόγο αυτό μετέφερε εκδρομείς και κατοίκους των δύο αυτών νησιών. Στο πλοίο απαγορεύθηκε ο απόπλους έως ότου επισκευασθεί και επιθεωρηθεί (ως είθισται).

Πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο το οποίο επρόκειτο να ταξιδέψει σήμερα με το πλοίο αυτό προς Ιθάκη, με ενημέρωσε ότι οι έχοντες προορισμό την Κεφαλλονιά μεταφέρθηκαν προς Κυλλήνη (ώστε να μεταβούν από εκεί στην Κεφαλλονιά) ενώ οι έχοντες προορισμό την Ιθάκη οδηγήθηκαν εντός του πλοίου όπου και παραμένουν.

Μέχρι στιγμής, οι παραμένοντες στο πλοίο δεν έχουν καμμία απολύτως πληροφόρηση για το τί μέλλει γενέσθαι, πληρώνοντας παράλληλα απ' την τσέπη τους ότι αγοράζουν απ' την καντίνα του πλοίου ενώ η εταιρεία, με την ευθύνη της οποίας βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, θα έπρεπε να έχει μεριμνήσει για την όσο δυνατόν μικρότερη και λιγότερο ανέξοδη ταλαιπωρία τους.

Εδώ και πολλά χρόνια οι Ιθακήσιοι έχουμε πάρει απόφαση ότι όσον αφορά την συμπεριφορά του Στρίντζη και των Αρχών θα ερχόμαστε πάντα δεύτεροι σε σχέση με την Κεφαλλονιά αλλά κάπου θα πρέπει να υπάρχει και ο στοιχειώδης σεβασμός και ανθρωπιά. Το νησί μας δεν είναι ούτε τόσο τουριστικό, ούτε τόσο πλούσιο όσο το γειτονικό και η κίνηση είναι αντιστοίχως κατά πολύ χαμηλότερη. Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα πρέπει να ανεχόμαστε τέτοιου είδους συμπεριφορές που παραπέμπουν σε δύο μέτρα και σταθμά.
Ήδη, απ' όσο γνωρίζω, ειδοποιούνται διάφορα ΜΜΕ για το θέμα αυτό.

Περί των τοπικών ιδιωμάτων της Ιθάκης

2009-05-13T12:14:00.005+03:00

Έχω ήδη παραθέσει κάποια αποσπάσματα απ' το "Η Γλώσσα της Ιθάκης" του Σπύρου Μουσούρη. Πρόκειται για ένα βιβλίο που γράφηκε αρκετές δεκαετίες πριν και ο σκοπός της παράθεσης κάποιων αποσπασμάτων του, είναι το να αποτελέσουν μία "φωτογραφία" της εποχής που γράφηκε, μια εικόνα στο παρελθόν, σε μια Ιθάκη που πλέον δεν υπάρχει, ή ακόμη κι αν υπάρχει αυτό συμβαίνει σε πολύ μικρότερο βαθμό και κυρίως στη μνήμη και το λόγο των γηραιότερων.

Μας λέει λοιπόν ο συγγραφέας πως ακόμη και εντός ενός μικρού νησιού όπως η Ιθάκη, υπήρχαν διαφορετικά ιδιώματα. Προφανώς, σ' αυτό συνέβαλλε η απομόνωση και η σαφώς μικρότερη δυνατότητα επαφής μεταξύ των κατοίκων διαφορετικών χωριών αναμεταξύ τους ή/και με το Βαθύ.

Για παράδειγμα, στην πόλη της Ιθάκης (Βαθύ) έλεγαν : Θα bάω, θενάρτω, θα gζέρω.
Στα Βόρεια χωριά έλεγαν αντιστοίχως : Θα πάω, θάρτω, δεν ειξέρω.

Όροι άγνωστοι στο Βαθύ :

Διασάκι : Διόρθωμα, φκιάσιμο. Πχ "δεν παίρνει διασάκι".
Κασουλίζω : Τρώγω κρυφά.
Εδεγιά : Εδεπά, εδώ κοντά. Πχ "εδεγιά τό 'βαλα".
Σκλέτζι : Παιχνίδι που παιζόταν στην Ανωή (Ανωγή). Παιζόταν με ένα ξύλο, την εποχή που ανοίγονταν οι λάκκοι απ' τη συλλογή του καλαμποκιού. Έβαζαν το ξύλο στο λάκκο όπως περίπου η τσούρκα.
Κάστρα : Επίσης παιχνίδι της Ανωγής. Αυτό παιζόταν όταν μαγκάνιζαν το λινάρι, το κοπανούσαν δηλαδή στο μάγκανο. Έπαιρναν τα παιδιά λίγο λινάρι, το έκαναν βώλο, στουπί και καθάριζαν κομμάτι κλαδιού αφροξυλιάς απ' την ψίχα. Σχημάτιζαν δηλαδή σωλήνα στον οποίο έβαζαν μέσα το στουπί και όταν το πίεζαν παραγόταν κρότος.

Ακόμη και εκείνη την εποχή, υπήρχαν μνήμες ακόμη περισσότερων διαφορών του απώτερου παρελθόντος οι οποίες όμως είχαν είτε αμβλυνθεί, είτε εξαφανιστεί.

Γέννηση....

2009-04-02T10:57:00.006+03:00

Πανευτυχής μπαμπάς δύο κορασίδων πλέον μετά την πρόσθεση του νέου μέλους της οικογένειας μου, σήμερα θα ασχοληθώ με την περίσταση :

Το "καλούς απογόνους", μια ευχή που κυριαρχεί σε όλο τον Ελλαδικό χώρο και καταδεικνύει τον ρεαλισμό με τον οποίο αντιμετώπιζε (και αντιμετωπίζει ακόμη) την υπόθεση του γάμου ο λαός, ισχύει και στην περίπτωση της Ιθάκης.

Στις παλιότερες εποχές, η γέννηση του παιδιού γινόταν στο σπίτι, με τη μαμμή, η οποία είχε για βοηθούς άλλες δύο γυναίκες. Η κοπή του ομφάλιου λώρου γινόταν από αυτήν και στην τοπική διάλεκτο ονομαζόταν "αφαλοκόψιμο" (εξ ου και η γνωστή απειλή "θα σε αφαλοκόψω"), ενώ ο αφαλός ("αφαλί") δενόταν με κλωστή.

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, τα αρσενικά παιδιά γίνονταν δεκτά με μεγαλύτερες "τιμές". Σ' αυτή την περίπτωση, ο ομφάλιος λώρος τοποθετούνταν σε πήλινο δοχείο και φυλασσόταν σε ασφαλές μέρος στο σπίτι. Εναλλακτικά, τον φύτευαν σε αρσενικό κυπαρρίσσι και τραγουδούσαν
"έχεις γιο, έχεις χαρά και θα γίνεις πεθερά
έχεις κόρες, έχεις πίκρες και θα γνέθεις μέρες νύχτες".

Ενδεικτικό για τη γέννηση κοριτσιού, θεωρούσαν τις πανάδες που μπορεί να έβγαζε στο πρόσωπο η έγκυος κατά την εγκυμοσύνη. Άλλο ενδεικτικό, ήταν το αν ήταν ψηλά ή χαμηλά η κοιλιά :
"Η κοιλιά που κάνει κάτου, κάνει γιο με τ' άρματα του
η κοιλιά που κάνει πέρα, κάνει μαύρη θυγατέρα".

Για άλλη μια φορά δηλαδή, διαπιστώνουμε τον λάθος τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η γυναίκα στη λαϊκή παράδοση...

Κάποιες φορές, οι κοπέλες έβαζαν πάνω τους κομμάτι απ' τον λώρο για να κάνουν αρσενικά παιδιά (θυμίζει λίγο το 'ρσενικοβότανο που πουλούσαν οι επιτήδειοι γυρολόγοι)

Μετά τη γέννηση, ακολουθούσε το σύνηθες φάσκιωμα.

Ευχές στην έγκυο : Το γνωστό "καλή λευτεριά", "καλή σιγουριά", "μ' ένα γιο".

Καλή Χρονιά!

2008-12-31T21:12:00.005+02:00

Εύχομαι καλή υγεία (το κυριότερο) και ευτυχία σε όλους. Καλά μυαλά (μας χρειάζονται), σεμνότητα, ταπεινότητα, δίψα για προσωπική βελτίωση η οποία θα φέρει και τη γενικότερη, σεβασμό στον εαυτό μας και στον πλησίον μας.

Νά 'στε όλοι καλά και το νέο έτος, το οποίο προμηνύεται δύσκολο, να φέρει τα λιγότερα δυνατά προβλήματα!

Δείγματα τοπικής αρχιτεκτονικής...

2008-12-27T00:40:00.022+02:00

(Λεπτομέρεια απ' το προηγούμενο)

(Λεπτομέρεια απ' το προηγούμενο)

Και κάποιες λεπτομέρειες :

Καλά Χριστούγεννα!

2008-12-25T16:21:00.004+02:00

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλου/ες.

Κυρίως με υγεία. Όταν υπάρχει αυτά, θα βρούμε τον τρόπο να έχουμε έστω και λίγες στιγμές ευτυχίας.

Νά 'στε όλοι καλά!

Στους Θιακούς ναυτικούς που αγκάλιασε για πάντα το κύμα.........

2008-11-26T14:16:00.004+02:00

Μεγάλη η ιστορία του νησιού στα ναυτικά πράγματα και το καπετανιλίκι. Και φυσικά, ανάλογες και οι απώλειες για τις οποίες φτιάχτηκε αυτό το λιτό και απέριττο μνημείο, το οποίο βρίσκεται στο λιμάνι, απέναντι από το αρχοντικό του Δρακούλη.

Για τη σχολή του νησιού, θα αναφερθώ σε επόμενη στιγμή.

Ηλιοβασίλεμα στο Σταυρό.....

2008-11-26T12:53:00.006+02:00

Λίγο έξω απ' τον Σταυρό, στην άκρη του δρόμου έχει υπάρξει η μέριμνα για παγκάκια, κάτι που το συναντάμε συχνά στο νησί και είναι πράγματι αξιομνημόνευτο, διότι δείχνει την εκτίμηση των ανθρώπων προς τη μια στιγμή που θα κάτσεις στο παγκάκι και θα ατενίσεις τις διάφορες θέες που σου προσφέρει αυτό το νησί.

Πολύ όμορφο ηλιοβασίλεμα, σε πρώτο πλάνο ο κόλπος του Σταυρού (Πόλη), πίσω διακρίνεται η Κεφαλλονιά. Και παραπίσω, ο ήλιος, ο ηλιάτορας που πάει για ύπνο κοκκινίζοντας τον ουρανό......

Moναστήρι Καθαρών

2008-10-03T14:00:00.005+03:00

Οι φετινές φωτό αρχίζουν με το Μοναστήρι στα Καθαρά (Παναγία Καθαριώτισσα), το σήμα κατατεθέν της Ιθάκης, που δεσπόζει στο Νήριτο σαν πετράδι στο στέμμα, ευδιάκριτο από το Βαθύ. Είχα πολλά χρόνια να το επισκεφθώ και ομολογώ πως είχα ξεχάσει σχεδόν τα πάντα...

Παλιότερα υπήρχαν εκατοντάδες αφιερώματα στην Παναγία που όμως (για ληστρικούς λόγους προφανώς) εκλείπουν τώρα, όπως το ίδιο συμβαίνει και με μία εικόνα που αποδίδεται στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο και βρίσκεται σε άλλη εκκλησία, στο Βαθύ.

Το κτίσμα αυτό καθεαυτό, δε θα μπορούσε να αποφύγει τον κανόνα που διέπει τον χαρακτήρα του νησιού, ο οποίος απέχει μακράν απ' το να θεωρηθεί πλούσιος : To αντίθετο, μιλάμε για ξεκάθαρα φτωχό Μοναστήρι, το οποίο συντηρούν με νύχια και δόντια ο παπάς (ο οποίος δε μένει μόνιμα εκεί) και ο κόσμος.

Θερμές ευχαριστίες στις γηραιές κυρίες που μας υποδέχτηκαν και μας κέρασαν γλυκό κουταλιού. Μία από τις φωτογραφίες (η χάλκινη βρύση) αναφέρεται στο οίκημα στο οποίο διαμένουν κατά καιρούς όσοι ανεβαίνουν πάνω εκεί. Βρίσκουν την ησυχία και τη γαλήνη τους καθώς μας είπαν.

Αρχίζουμε λοιπόν απ' την είσοδο και τον περιβάλλοντα χώρο :

To καμπαναριό :

Η εσωτερική αυλή :

Στο εσωτερικό της εκκλησίας, το πολύ ωραίο βιτρώ (λεπτομέρεια : το καράβι-αφιέρωμα) :

Κεντητή εικόνα. Ομολογώ πως δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο πουθενά.

Στο οίκημα, μια παλιά βρύση :

Η θέα προς το Βαθύ :

Kαι προς την Κεφαλονιά :

Διακοπές....

2008-09-21T00:08:00.002+03:00

Άρτι αφιχθείς απ' τη μυστηριώδη νήσο μας, μετά από δύο εβδομάδες ξεκούρασης, το βασικότερο που θα ήθελα να πω είναι ότι ο Σεπτέμβρης, τουλάχιστον στις αρχές του είναι ένας πολύ καλός μήνας για διακοπές.

Το παραπάνω έχει να κάνει κυρίως με την μετάβαση στο νησί η οποία γίνεται σαφώς πιό απρόσκοπτα μια και δε χρειάζεται να αγχώνεται κανείς με εισιτήρια κλπ, μια και απ' οποιαδήποτε άλλη πλευρά κι αν το δούμε (φαγητό, nightlife, κοσμοπλημμύρα σε παραλίες, κλπ), το νησί είναι ήδη πολύ ήσυχο. Άντε, ας κάνω μια εξαίρεση για την εύρεση θέσης παρκαρίσματος στην παραλία, όπου με λίγο παραπάνω κόσμο αποτελεί πρόβλημα.

Ησυχία λοιπόν. Η Ιθάκη με τα κανονικά της, τα casual ρούχα, όχι την βραδινή τουαλέτα του Αυγούστου αλλά ούτε και με το ξεφτισμένο τζην του χειμώνα. Η μόνη παραφωνία στη διαμονή μου εκεί ήταν οι τελευταίες αυτές μέρες όταν ο καιρός χάλασε, ψύχρανε και η θάλασσα δεν σε τραβούσε εκτός κι αν ήσουν χειμερινός κολυμβητής.

Φέτος προσπάθησε να επισκεφθώ 1-2 ταβέρνες που δεν είχα ξαναεπισκεφθεί ώστε να εμπλουτίσω τις παραστάσεις μου μια και η επανάληψη είναι μεν μητέρα της μάθησης αλλά και της ανίας. Πολύ καλή εντύπωση μου άφησε μια ταβέρνα στον Σταυρό, η "Πέτρα", η οποία ανήκει σε μια οικογένεια που διατηρεί και κρεοπωλείο ακριβώς δίπλα. Ο πατέρας μου τους γνώριζε από παλιά, όταν ο παππούς μου τους είχε πουλήσει ένα γάϊδαρο (μιλάμε για μια άλλη....τελείως διαφορετική πραγματικότητα). Ομολογώ πως το κρέας ήταν απ' τα καλύτερα που έχω φάει εδώ και αρκετό καιρό και εσυγκρίνετο μόνο με ότι βίωσα σε μια κατ' εξοχήν κρεατοφαγική περιοχή, το Καρπενήσι. Εύγε.

Το Χρυσό Βατόμουρο πάει σε ταβέρνα στις Φρίκες. Φρίκη η δουλειά. Ανούσιο, άνοστο το φαγητό, μου ξανάφερε στο νου το μέσο όρο του νησιού πριν βγουν μπροστά 2-3 καλά εστιατόρια που άνοιξαν τελευταία. Δεν καταλαβαίνω, τόσα χρόνια τα ίδια και τα ίδια δεν έχουν βαρεθεί? Μου κάνει εντύπωση η χαμηλή ποιότητα και δυστυχώς δεν πρόκειται να το παλέψω πάλι για εκεί προτού ανοίξει κάποιος καινούριος. Βαρέθηκα τόσα χρόνια να πηγαίνω εκεί με την προσμονή ότι κάτι μπορεί να έχει αλλάξει και να απογοητεύομαι πλήρως.

Αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε επίσης η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το ξακουστό Γυμνάσιο της Ιθάκης, το περίφημο Ναυτικό Γυμνάσιο. Θα επανέλθω με κάποιες φωτογραφίες αλλά προς το παρόν, το μόνο που έχω να πω είναι "Ντροπή!".

Ντροπή επίσης και σε όσους επιμένουν να κοροϊδεύουν τους Θιακούς και να υποβιβάζουν τόσο αυτούς όσο και τους τουρίστες που επισκέπτονται την Ιθάκη με το να τους αναγκάζουν να υπομένουν την ταλαιπωρία του ταξιδιού μέσω των παντελώς ακατάλληλων υποδομών των λιμανιών στο Βαθύ και τον Πίσω Αετό. Κι όπως σωστά ανάφερε εφημερίδα του νησιού, δε μπορεί στην Κεφαλονιά να πέφτει χρήμα και να φτιάχνονται ντόκοι, μαρίνες και δε συμμαζεύεται, ενώ στην Ιθάκη μένουμε στο Βαθύ του 1960 και στον Πίσω Αετό όπου ο κόσμος στοιβάζεται κάτω από ένα κιόσκι σαν τα γίδια στο μαντρί, προσπαθώντας να βρει λίγη σκιά! Αίσχος!

Για να κλείσω κάπου εδώ, καλώς σας βρήκα και πάλι. Οι φωτογραφίες θα ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες.

O Ήλιος κι ο Βοριάς

2008-08-18T17:35:00.005+03:00

Κάποτε, ο Ήλιος και Βοριάς, βλέποντας έναν άνθρωπο να προχωρά με το παλτό του στον δρόμο, έβαλαν στοίχημα για το ποιός θα καταφέρει να τον κάνει να το βγάλει. Πρώτος ο Βοριάς, άρχισε να φυσά, να λυσσομανά αλλά δεν κατάφερε τίποτα παρά μόνο να κάνει τον ανθρωπάκο να κλείσει το παλτό του μέχρι πάνω. Αποκαμωμένος, γύρισε στον Ήλιο και του είπε "αφού δεν τα κατάφερα εγώ, αποκλείεται να τα καταφέρεις εσύ!" Κι όμως............δε χρειάστηκαν παρά λίγα λεπτά έντονης ηλιοφάνειας και ζέστης για να πετάξει ο άνθρωπος το παλτό του. Ηθικόν δίδαγμα? Οι καλοί τρόποι κερδίζουν.

Αφορμή για την άνω εισαγωγή αποτέλεσε κάτι που μου μετέφεραν γνωστοί μου οι οποίοι επισκέφθηκαν κλαμπ στο Βαθύ, στο οποίο η ευγένεια και το επίπεδο υπηρεσιών ήταν σε σχετικά χαμηλό επίπεδο, κάτι που δεν συνάδει επ' ουδενί με τα δεδομένα και τα ήθη της Ιθάκης.

Μύκονος δεν είμαστε ούτε και θέλουμε να γίνουμε αν είναι να αντιμετωπίζουμε τα μειονεκτήματα καταστάσεων που υφίστανται σε πολύβουα νησιά. Είμαστε Θιακοί, άνθρωποι που το ελεύθερο πνεύμα το κληρονόμησαν απ' τον Οδυσσέα και δεν το υιοθέτησαν απ' τον συγγχρωτισμό με τους τουρίστες.

Θεωρώ πως για να πάει ένας τόπος μπροστά, ειδικά από τουριστικής άποψης, θα πρέπει η συμπεριφορά προς τον πελάτη (είτε τουρίστας είναι αυτός είτε ιθαγενής) να είναι στα ίδια επίπεδα και πάντα κόσμια. Πρώτα απ' όλα, ακόμη και από άποψη marketing να το πάρουμε, ο πελάτης είναι όπως ο ανθρωπάκος με το παλτό στο παραμύθι : Αν τον αγριέψεις δε θα ξαναπατήσει.

Ανατολή από το Περαχώρι......

2008-07-20T12:19:00.005+03:00

Ένα καλοκαιρινό πρωϊνό...

Ο ήλιος μόλις έχει βγει και αγκαλιάζει τη θάλασσα....

Το καράβι που γλυστράει πάνω της, είναι μαζί με τον κόκκορα και την κάμεραγουμαν οι μόνοι που έχουν γλυτώσει απ' την αγκαλιά του Μορφέα....

Περαχώρι

2008-07-15T21:19:00.008+03:00

Σήμερα θα παραθέσω μερικές φωτογραφίες ενός απ' τα ωραιότερα χωριά του νησιού αλλά και της χώρας, του χωριού μου, του Πέρα Χωριού. Απολαύστε.....

Εδώ βλέπουμε το Περαχώρι απ' το Βαθύ, απ' το λιμάνι. Κάποτε οι δύο οικισμοί τελείως διαχωρισμένοι, τώρα βλέπουμε ότι στο λόφο ανάμεσα τους χτίζονται ολοένα καινούρια οικήματα. Στο μέλλον θα υπάρχει σχεδόν τέλεια ένωση των δύο.

Βρισκόμαστε στο λόφο που βλέπαμε προηγουμένως, στον δρόμο προς Περαχώρι. Βλέπουμε ήδη το πρώτο σπίτι του χωριού....

Στη φωτογραφία αυτή δίνεται εύστοχα το ανάγλυφο του χωριού (με μία δόση υπερβολής βέβαια διότι η πλαγιά δεν είναι τόσο απότομη). Φαίνεται ευδιάκριτα η αρχή του δάσους, του Αφεντικού Λόγγου, η είσοδος του οποίου βρίσκεται στα δεξιά και αποτελεί ένα παιχνίδισμα των δέντρων. Ο αμύητος θα δυσκολευθεί πολύ να την εντοπίσει και καλό θα ήταν να έχει έναν ντόπιο μαζί του.

Θυμάμαι παλιότερα, όταν το δάσος ήταν σε καλύτερη κατάσταση και το έδαφος λιγότερο αποσαθρωμένο, μπορούσες άνετα να ανέβεις στην κορυφή του δάσους (πάλι οι "μυημένοι" μόνο έβλεπαν μονοπάτια αόρατα στους άλλους) και να κατέβεις κάνοντας τσουλήθρα πάνω στα πεσμένα εκατομμύρια φύλλα που σχημάτιζαν ένα στρώμα πάνω στο έδαφος. Πολύ συναρπαστικό αν και λίγο επικίνδυνο παιχνίδι για εμάς τους τότε πιτσιρικάδες μια και αν έβρισκες σε πέτρα, είτε χτυπούσες είτε....."απογειωνόσουν". Ωραίες εποχές κι αν αυτό σήμερα φαντάζει ανέφικτο, το δάσος διατηρεί ακόμη τη μαγεία του και τον μυστηριακό του χαρακτήρα....

Λίγο πιό δεξιά, βλέπουμε μέρος του χωριού και αμυδρά το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Ακόμη κι απ' αυτή την απόσταση φαίνεται η τεράστια συστάδα δέντρων που κρατάει ζεστά στην αγκαλιά της το εκκλησάκι.

Ακόμη δεξιότερα, βλέπουμε την πλαγιά που κατηφορίζει προς το Βαθύ, τη Χώρα. Στην άκρη, αμυδρά φαίνεται μέρος της παλιάς εκκλησίας του χωριού η οποία γκρεμίστηκε με τους σεισμούς του '53. Το χωριό εκτεινόταν μέχρι εκεί αλλά κατόπιν αρκετοί μεταφέρθηκαν. Η αρχιτεκτονική του νησιού/χωριού είναι ευδιάκριτη κι εδώ....

Ομίχλη στα ψηλά. Στα χαμηλά, μέρος της δημοσιάς του χωριού. Ένας δρόμος περιδιαβαίνει το χωριό και το αστείο είναι ότι παραμένει διπλής κατευθύνσεως...

Κλασική στέρνα του χωριού, γεμάτη δροσερό νερό. Μια όαση δροσιάς και κάποτε μοναδική λύση ύδρευσης. Πίσω της, τα χαλάσματα, απομεινάρια του μεγάλου σεισμού που δεν άφησε τίποτα όρθιο.

Τα λόγια είναι περιττά νομίζω. Η θέα στην οποία αναφέρθηκα σε προηγούμενα γραφόμενα μου, βροντοφωνάζει την ύπαρξη της μέσα από μια ηλιόλουστη και καθάρια μέρα που αφήνει το μάτι να περιπλανηθεί πάνω απ' τους λόφους του νησιού, πάνω απ' τη Χώρα, μακριά στο πέλαγος, στην Άτοκο και στις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας.

Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε καθαρότερα τον λόφο της Δρακούλως, ο οποίος πήρε το όνομα του απ' τη γνωστή οικογένεια ερείπια του σπιτιού της οποίας βρίσκονται ακόμη εκεί. Στην κορυφή του, παίζαμε μπάλα πιτσιρικάδες και στις πλαγιές του, οι οποίες είναι γεμάτες ελιές, κυπαρίσσια και βάτα, ιδανικές κρυψώνες, παίζαμε πόλεμο.

Ατέλειωτη, απέραντη ομορφιά μέχρι εκεί που φτάνει το βλέμμα. Απλά......speechless που λένε και οι Αγγλοσάξωνες φίλοι μας.....

Νυχτερινή Ζωή (και όχι μόνο) 2

2008-07-08T22:20:00.009+03:00

Βαθύ.

Ας αρχίσουμε απ' τη μεριά που είναι το Δημαρχείο (δεξιά όπως μπαίνει το καράβι στο λιμάνι). Μέχρι και την πλατεία βρίσκονται αρκετά ρεστωράν, μεζεδοπωλεία, ταβέρνες, ζαχαροπλαστεία και καφετέριες. Bold όσα ξεχωρίζουν :

Πόρτο : Προσφέρει καφέ, κρέπες και διάφορα φαγητά. Φτιάχνει καλό καφέ ενώ λειτουργεί απ' το πρωί, κλείνει για λίγες ώρες το μεσημέρι και ανοίξει πάλι το απόγευμα. Το κτίριο στέγαζε παλιότερα την ιστορική "Αρεθούσα", το μαγαζί που αποτέλεσε πόλο προστριβών μεταξύ των πιτσιρικάδων/νεαρών που πήγαιναν εκεί για καφέ και ηλεκτρονικά και των γονιών τους. Κόκκινο πανί για τους γονείς το γεγονός πως ο επάνω όροφος πρόσφερε σχετική ιδιωτικότητα, μακριά απ' τα αδιάκριτα βλέμματα τους. Παρατσούκλι του μαγαζιού εκείνου : "Eξάρχεια" (ευρηματικός λαός οι Θιακοί, δε λέω.......!)

Τοξότης : Λίγο πριν το Δημαρχείο. Μικρό μαγαζάκι με καλό καφέ και μεζέδες.

Μέχρι την πλατεία θα βρει κανείς διάφορες ταβερνούλες και σουβλατζίδικα όπως επίσης το ίδιο ισχύει και για τον δρόμο πίσω από αυτήν. Τόσο αυτές όσο και τα καφενεία και καφετέριες της πλατείας αλλά και μερικές ταβέρνες που βρίσκονται προς τον φούρνο (στο δρόμο προς κατευθύνεται προς Περαχώρι) είναι απλά υποφερτές χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, με εξαίρεση ίσως την ταβέρνα που βρίσκεται απέναντι απ' τον φούρνο, η οποία πιστεύω βρίσκεται σε λίγο καλύτερη μοίρα απ' τους υπόλοιπους. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στο "θρυλικό" ζαχαροπλαστείο του Λιβάνη το οποίο κατείχε κάποτε τα πρωτεία με τις πασίγνωστες τρούφες του (μη φανταστείτε κάτι τρομερό, μιλάμε πάντα για τα δεδομένα του νησιού).

Aνάμεσα στην πλατεία και τα μπαράκια της άλλης πλευράς του λιμανιού, βρίσκεται ένα πανέμορφο νεοκλασικό κτίριο, η βίλα του Δρακούλη. Πρόκειται περί ενός κοσμήματος της πόλης, το οποίο έχει τη δική του πισίνα/λίμνη και γύρω γύρω τραπεζάκια για καφέ. Αν θυμάμαι καλά, στον πάνω όροφο διοργανώνονται εκθέσεις. Το πρόβλημα είναι ότι ο καφές είναι μέτριος και δεν διαφέρει σε τίποτα απ' την πλειοψηφία των μαγαζιών της Αθήνας.

Μάπετ : Το πρώτο μπαράκι που συναντάμε απ' την άλλη πλευρά, κάποτε απ' τα δυνατά μαγαζιά με αρκετά καλή μουσική, πλέον παίζει οτιδήποτε (με την κακή έννοια).

Century : Κλαμπ το στυλ του οποίου θυμίζει λίγο εκσυγχρονισμένη ντίσκο άλλων εποχών. Δεν με εκφράζει, μια φορά μπήκα και βγήκα.

Kρεπερί : Καλός καφές, κρέπες και ποτό από τις 7 περίπου το απόγευμα και μετά. Καλό μαγαζί το οποίο βρίσκεται σε πολύ καλά μουσικά μονοπάτια, παίζοντας soul, jazz, funky αλλά και διάφορα άλλα.

Λάλας : Το παλιότερο μπαράκι το οποίο μέχρι πρότινος έπαιζε πάρα πολύ καλή μουσική. Κι αυτό ψιλοψάχνεται τελευταία και απ' ότι μου λένε φίλοι οι οποίοι επισκέπτονται τα μέρη συχνά, δεν είναι αυτό που ήταν παλιά.

Παρά θιν' αλός : Aπό τις 7 και μετά κι αυτό, για καφέ, ποτό, βάφλες και κάποιες μεξικάνικες συνταγές. Όπως και η κρεπερί, κι αυτό με αρκετά καλή μουσική.

Liberty (πολλά συγνώμη για το τυπογραφικό λάθος το οποίο το παρουσίαζε ως Victory) : Μετά την πιάτσα με τα μπαράκια, ακολουθώντας την παραλιακή οδό προς Λούτσα, ένα πάρα πολύ καλό εστιατόριο το οποίο δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα απ' τα αντίστοιχα Αθηναϊκά. Όπως συζητούσα με τη γυναίκα μου πέρυσι που το επισκεφθήκαμε, αν αυτό το μαγαζί βρισκόταν στο Γκάζι θα είχε τραβήξει πάρα πολύ κόσμο. Πολύ καλή και μοντέρνα διακόσμηση και -το κυριότερο- καλό φαγητό. Τσιμπημένες τιμές για Ιθάκη αλλά από άποψη τιμής/αξίας και έχοντας στο μυαλό ότι το ίδιο φαγητό στην Αθήνα θα το πλήρωνες ακόμη περισσότερο, το κάνει ένα σίγουρο must για τον επισκέπτη. Πολύ όμορφο περιβάλλον με ωραία αυλή. Τα παιδιά που το τρέχουν είναι νέα και -προφανώς- με φρέσκιες ιδέες. Είναι αυτό που έλεγα στο προηγούμενο ποστ μου για τον νέο άνεμο που πνέει στο νησί. Να πάτε ανεπιφύλακτα.

Γρηγόρης : Η πλέον γνωστή στο διεθνές jet set ταβέρνα του νησιού. Απ' την ταρατσούλα του πάνω στο κύμα έχουν περάσει όσοι vips έχουν περάσει απ' το νησί. Δεν είναι απορίας άξιον το ότι μια μέτρια ταβέρνα κατάφερε να έχει τόση απήχηση αν σκεφτούμε το γνωστό με τους τυφλούς και τον μονόφθαλμο : Όταν οι άλλοι έβοσκαν πρόβατα και γίδια και έδιωχναν με την κακώς εννοούμενη χωριατιά τους τους πελάτες, ο Γρηγόρης τους καλωσόριζε και έκανε σωστές κινήσεις.

Μετά τον Γρηγόρη βρίσκεται ο Τσιριμπής, μια ταβέρνα που συγκαταλεγόταν επίσης στη χρυσή μετριότητα που βασίλευε για χρόνια. Μετά απ' αυτόν, υπάρχει άλλο ένα καφέ-μπαρ του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι. Βρίσκεται εκεί που βρισκόταν για χρόνια ο "Βράχος". Μετριότατο και άνευ χαρακτήρα.

Τέλος, στην παραλία της Λούτσας υπάρχει άλλο ένα μπαράκι. Beach bar, όχι τίποτα σπουδαίο κι αυτό.

Το δεύτερο καλύτερο ρεστωράν του νησιού είναι το Χάνι. Βρίσκεται στην καλύτερη θέση από άποψη θέας, στην ομώνυμη τοποθεσία απ' την οποία μπορεί κανείς να δει τόσο την Κεφαλλονιά όσο και το λιμάνι της Ιθάκης. Η μεριά του μαγαζιού που βλέπει Κεφαλλονιά έχει γίνει καφέ-μπαρ, ενώ το ρεστωράν βλέπει στην άλλη μεριά. Πολύ καλό φαγητό, καλή ατμόσφαιρα και θέα. Άλλο ένα must.

Άλλα μπαράκια και εστιατόρια βρίσκονται τόσο στον Σταυρό όσο και στις Φρίκες και στο Κιόνι. Για να είμαι ειλικρινής, έχω καιρό να επισκεφθώ τα εκεί μαγαζιά αλλά δε νομίζω να έχουν αλλάξει και πολλά (με λίγα λόγια μέτρια πράγματα κι εκεί από άποψη φαγητού). Καλό θα ήταν βέβαια, ο επισκέπτης να διαπίστωνε ιδίοις όμμασι το επίπεδο μια και δεν είναι δίκαιο να εκφέρω γνώμη για θέματα που δεν έχω πρόσφατη ιδίαν άποψη.

Εν κατακλείδι : Κατά ένα περίεργο τρόπο, τον καλύτερο καφέ και μουσική τα διαθέτουν μαγαζιά που δεν είναι μπαράκια! Πώς το κατάφεραν αυτό οι συντοπίτες μου, απορώ πραγματικά.

Κλείνοντας, να σημειώσω ότι ο άνω μπούσουλας βασίζεται στο προσωπικό μου γούστο (και των φίλων μου) γι' αυτό και δεν αποτελεί αντικειμενική αλήθεια ούτε και κανενός είδους διαφήμιση για συγκεκριμένους καταστηματάρχες.

Νυχτερινή ζωή (και όχι μόνο) 1

2008-07-01T10:07:00.006+03:00

Βλέποντας την κίνηση του blog, χάρηκα και λυπήθηκα ταυτόχρονα. Με χαροποίησε το ότι παρουσιάζεται ιδιαίτερα αυξημένη παρ' όλο που έχω καιρό να το ενημερώσω, το γεγονός όμως πως δεν έχω καταφέρει να ανταποκριθώ με τον τρόπο που θα ήθελα και αξίζει τόσο στο νησί όσο και στους επισκέπτες που σπατάλησαν λίγο απ' τον χρόνο τους περιδιαβαίνοντας τον χώρο μου, με λύπησε.

Τέλος πάντων, προχωρούμε και έστω και καθυστερημένα, μια και σήμερα πιάσαμε Ιούλιο (καλό μήνα σε όλους), θα αναφερθώ στην νυχτερινή ζωή του νησιού. Έστω και καθυστερημένα, ανταποκρίνομαι λοιπόν στο αίτημα του φίλου, για τον οποίο ελπίζω να μην έχει πάει ακόμη στο νησί.

Με τον όρο "νυχτερινή ζωή" θα αναφερθώ τόσο στα μπαράκια όσο και σε εστιατόρια, κλπ. Θα ξεκαθαρίσω ότι για όσα δεν έχω προσωπική άποψη θα στηριχθώ στις απόψεις γνωστών και φίλων.

Αρχίζοντας, θα ξεκινήσω απ' τα μέρη μου, το Περαχώρι, το οποίο εν συγκρίσει με τη δυναμική του και τη χωροταξία του, αποτελεί ίσως τον πλέον αναξιοποίητο τόπο του νησιού. Η θέα που μπορεί να θαυμάσει κανείς απ' το Πάνω Χωριό (η άτυπη ονομασία του μισού Περαχωρίου, απ τη μέση και πάνω) είναι μακράν η καλύτερη από κάθε άλλο χωριό του νησιού, ενώ από πάνω σου δεσπόζει ο Αφεντικός Λόγγος, το μοναδικό δάσος του νησιού. Και όμως, με αυτά τα "προσόντα", δεν υπάρχει ένα σοβαρό καφέ και ταβέρνα. Για χρόνια, τα μόνα μαγαζιά του χωριού ήταν το καφενείο του Βένου το οποίο λειτουργούσε και σαν σουβλατζίδικο και πριν λίγα χρόνια (αφότου μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη το ανέλαβαν οι δύο κόρες του) έγινε εστιατόριο και η ταβέρνα του Χάρη. Ο Βένος έκανε κάποια ανακαίνιση, πέρυσι έγινε κι άλλη και πλέον το μαγαζί είναι ασύγκριτα πιό αξιοπρεπές και ενδιαφέρον, χωρίς όμως να μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως αποτελεί κάτι το εξέχων. Όσον αφορά τον Χάρη, αποτελεί μια καλή λύση, χωρίς όμως κι αυτός να αποτελεί κάτι το οποίο θα σου μείνει στη μνήμη. Απλά αξιοπρεπής, γνωστός για το κοτόπουλο τσερέπας του.

Και τα δύο άνω μαγαζιά βρίσκονται σε πολύ καλές τοποθεσίες του χωριού. Ο μεν Βένος στο πλέον κεντρικό, το σημείο συγκέντρωσης και άτυπο "κέντρο βάρους" (μαζί με το παντοπωλείο του Μασάρα λίγο πιό κάτω στο οποίο μαζεύονται οι ντόπιοι για "χαρτί"), ο δε Χάρης στο τέλος του χωριού, το βορειότερο και αριστερότερο άκρο του όπως βλέπουμε το χωριό.

Ένας τρίτος είναι ο Καλιώρας. Άνοιξε ως αντίπαλο δέος του Βένου στις σουβλακερί και για χρόνια ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα με τον Βένο, δηλαδή κάτι σαν τα "βρώμικα" της Ομόνοιας. Με τον καιρό βελτιώθηκε κάπως αλλά προσωπικά πάντα προτιμούσα οποιαδήποτε άλλη λύση εκτός των φαγάδικων του Περαχωρίου. Στις μεγάλες στιγμές της ιστορίας του συγκεκριμένου χώρου, περιλαμβάνονται η έλευση του Φάνη Χριστοδούλου (με κλου της βραδιάς τις προσφωνήσεις του φίλου μας του Καλιώρα "κύριε Χριστοδούλου μας, μεγάλη μας τιμή", κλπ), καθώς και πλείστες όσες περιπτώσεις που ο ίδιος έκανε τον λογαριασμό.

Ίσως να είμαι αρκετά αυστηρός, έχοντας όμως επισκεφθεί αρκετά νησιά και τουριστικούς προορισμόυς της χώρας μας, μπορώ να πω ότι μόλις τα πολύ τελευταία χρόνια άρχισαν να γίνονται στην Ιθάκη σωστές κινήσεις στο θέμα του φαγητού. Η διασκέδαση δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι σε αποδεκτά επίπεδα. Άλλωστε, ο χαρακτήρας του νησιού είναι συγκεκριμένος και ποτέ δεν θα γίνει Μύκονος (εάν δεν το θελήσουν οι κάτοικοι). Η συνέχεια σε επόμενο ποστ....

Νέα στοιχεία για τον ερχομό του Οδυσσέα στην Ιθάκη

2008-06-24T16:35:00.005+03:00

Αντιγράφω απ' το in.gr :

Aθήνα

Μετά από μελέτη των θέσεων των άστρων και του Ήλιου όπως αναφέρονται στην Οδύσσεια, επιστήμονες υποστηρίζουν ότι προσδιόρισαν την ακριβή ημερομηνία της επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη και της εξόντωσης των μνηστήρων.

Ο Κ.Μπαϊκούζης του Αστρονομικού Παρατηρητήριου στη Λα Πλάτα της Αργεντινής και ο Μαρτσέλο Μαγκνάσκο του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ στη Νέα Υόρκη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 16 Απριλίου του 1178 π.Χ.

Και μπορεί οι ερευνητές να μην έχουν προσδιορίσει ακόμα εάν ο προορισμός του Οδυσσέα ήταν πράγματι η Ιθάκη, ή ίσως η Λευκάδα ή η Κεφαλλονιά, ωστόσο κατάφεραν να υπολογίσουν την ημερομηνία επιστροφής του στην πατρίδα του.

Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Μπαϊκούζη στην εφημερίδα Το Βήμα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τρεις αστρονομικές αναφορές για τον υπολογισμό της ημερομηνίας: την αναφορά σε ολική έκλειψη Ηλίου κατά την επιστροφή του Οδυσσέα, τη θέση της Αφροδίτης έξι ημέρες πριν την εξόντωση των μνηστήρων και την αναφορά στους αστερισμούς όταν ο Οδυσσέας φεύγει από την Καλυψώ.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο Όμηρος είχε γνώση των αστρονομικών φαινομένων. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Proceedings of the National Academy of Sciences», δεν αποδεικνύει, σύμφωνα με τον κ. Μπαϊκούζη «την ιστορικότητα της επιστροφής του Οδυσσέα, αλλά αποδεικνύει ότι ο Όμηρος γνώριζε ορισμένα αστρονομικά φαινόμενα που έλαβαν χώρα πολύ πριν από την εποχή του».

Παραλίες του νησιού....

2008-05-13T23:43:00.005+03:00

Φίλος με ρώτησε ποιές είναι οι καλύτερες παραλίες του νησιού καθώς και για την νυχτερινή ζωή, ειδικά στο Βαθύ. Μια απλή και κλασική ερώτηση δηλαδή για κάποιον ο οποίος ενδιαφέρεται να επισκεφθεί για πρώτη φορά κάποιο νησί. Μια και το θέμα αφορά πολλούς, κι επειδή σκεπτόμουν να κάνω μια γενικότερη αναφορά, αποφάσισα να απαντήσω σε νέο ποστ. Ευχαριστώ το φίλο Γιάννη για την ερώτηση του και απολογούμαι διότι δεν μπόρεσα να απαντήσω νωρίτερα.

Λοιπόν,

Παρ' όλο που το θέμα "όμορφη παραλία" είναι κάτι σαφώς υποκειμενικό μια και για άλλους καλές είναι οι μεγάλες αμμουδιές ενώ για κάποιους άλλους οι μικρές βοτσαλιές, θα προσπαθήσω να απαντήσω βάσει ενός όσο το δυνατόν πιό αντικειμενικού κριτηρίου (άλλωστε, οπως έχω πει, όλες οι παραλίες του νησιού είναι είτε μεγάλο είτε μικρότερο βότσαλο). Εν πρώτοις θα περιγράψω όλες τις παραλίες οι οποίες είναι προσβάσιμες με αυτοκίνητο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι εάν κάποιος διαθέτει σκάφος, είναι ότι καλύτερο για να εξερευνήσει την Ιθάκη μια και αρκετές ακρογιαλιές είναι απροσπέλαστες ακόμη και με τα πόδια. Δυστυχώς, κάποιες εξ αυτών είναι πιό γνωστές στους Ιταλούς με τα φουσκωτά τους απ' ότι σ' εμάς.

1. Γιδάκι (την περιγράφω σε προηγούμενο ποστ μου. Η μετάβαση μπορεί να γίνει είτε με τα πόδια (μισή ώρα δρόμος από μονοπάτι) είτε με καραβάκι απ' το Βαθύ, είτε φυσικά με ιδιόκτητο σκάφος. Η καλύτερη παραλία του νησιού, με μικρά βότσαλα και πράσινο χρώμα. Πολύς νεαρόκοσμος, μπαράκι με μπιτ, ενοικιάσεις κανώ και windsurf.

2. Άγιος Γιάννης. Είναι στο δρόμο προς το Σταυρό και εκεί κατεβαίνει κανείς από δρόμο που βρίσκεται μέσα στο χωριό Λεύκη. Σε κάποιο σημείο πρέπει να αφήσουμε το αυτοκίνητο και να συνεχίσουμε με τα πόδια (5λεπτος ποδαρόδρομος με μέτρια για τους αμύητους δυσκολία ανάβασης/κατάβασης). Αρκετά καλή και με ωραίο σχήμα, το οποίο μαζί με τα μέτρια/μεγάλα λευκά βότσαλα, όταν την βλέπεις ψηλά απ' το δρόμο της δίνει έναν εξωτικό αέρα. Ελάχιστη σκιά και λίγη προσοχή διότι έχει ρευματάκι.

3. Αφάλες. Φωτογραφία τους φαίνεται στο ποστ μου για την Εξωγή. Η παραλία είναι σχετικά καλή με μεγάλα βότσαλα. Ακόμη καλύτερη βέβαια είναι αυτή που φαίνεται με τα τυρκουάζ νερά λίγο πιό πέρα, στην οποία όμως πάει κανείς μόνο με σκάφος.

4. Μπροστά Αετός. Μεγάλη παραλία με μέτριο/χοντρό βότσαλο. Πιό καλή είναι η μισή της πλευρά προς τα αριστερά όπως βλέπουμε τη θάλασσα μια και η υπόλοιπη έχει πολλά φύκια. Σκιά δεν υπάρχει εκτός από μια μεγάλη συκιά. Αν σας ενοχλούν οι σφήκες, κρατήστε απόσταση.

5. Μηνύματα. Στο δρόμο προς Σχίνο, η πρώτη παραλία που βρίσκει κανείς. Ήσυχη, με μικρό βότσαλο, πηγαίνουν περισσότερο οικογένειες. Αξιοπρεπής παραλία, για κάποιους βαρετή αλλά ιδανική για μένα και την πιτσιρίκα διότι είναι εύκολα προσβάσιμη, ήσυχη και σε αρκετά μέρη έχει σκιά.

6. Σχίνος. Ήσυχη και αυτή, με χωματόδρομο (βατό) από τα Μηνύματα, με μικρό βότσαλο επίσης, λιγότερες οικογένειες μια και είναι πιό μακριά αλλά περισσότερος νεαρόκοσμος. Μεγάλο μείον το ότι στο πάρκινγκ (ο Θεός να το κάνει) που υπάρχει πριν την αρχή της παραλίας, γίνεται το αδιαχώρητο και πολύ συχνά, τα δίποδα που παρκάρουν όπου βρουν, σε αναγκάζουν να κάνεις όπισθεν για πολλές δεκάδες μέτρα μια και δεν χωράς να γυρίσεις. Μέτρια επίσης αλλά με αρκετή σκιά.

7.Λούτσα. Κοντά στην είσοδο του λιμανιού, αριστερά όπως μπαίνει το πλοίο, η κατ' εξοχήν παραλία των πιτσιρικάδων και του (πολύ) νεαρόκοσμου που συνήθως πάει μαζί με γονιούς ή τους φίλους του. Έχει ένα μπαράκι, ψιλό βότσαλο, μερικές καμπίνες. Αδιάφορη.

8. Καμίνια. Πρόσβαση από βατό χωματόδρομο (λίγη δυσκολία σε μερικά σημεία αν έχεις κανονικό ΙΧ και όχι SUV), μια απ' τις παραλίες-μύθους του νησιού, στην οποία πήγαιναν σαν εκδρομή με τα πόδια και τα γαϊδούρια οι ντόπιοι (μικροί κάναμε 3 ώρες περίπου απ' το Περαχώρι.........άλλες εποχές.). Γνώμη μου? Όχι κάτι το ιδιαίτερο. Πολύ κακό για το τίποτα....

9. Σταυρός. Η δημοτική παραλία, διαμορφωμένη με χαλίκι το οποίο είχαν ρίξει πολλά χρόνια πριν. Τίποτα ιδιαίτερο, το μόνο πράγμα που σαν παιδιά μας τραβούσε εκεί ήταν ο ντόκος των σκαφών απ' όπου κάναμε βουτιές.

10. Πίσω Αετός. Κάποτε μια πανέμορφη παραλία, διατηρεί ακόμη αρκετά καλά στοιχεία αλλά έχει (εδώ και χρόνια) προβλήματα με την πίσσα, ενώ μεγάλο μείον είναι και ότι δίπλα ακριβώς είναι πλέον το σημείο που δένει το φέρυ μποτ από την Πάτρα. Έχει έναν πανέμορφο βυθό.

11.Δεξά (ή Δεξιά). Η πρώτη παραλία που συναντάμε φεύγοντας απ' το Βαθύ προς τα χωριά της Β. Ιθάκης. Κάποτε με λίγο φύκι, χρόνια πριν έριξαν φορτίο με άμμο το οποίο όμως μετά από τόσο καιρό έχει φύγει σε κάποια σημεία. Αξιοπρεπής κι αυτή, με αρκετή σκιά.

12. Φιλιατρό. Σχετικά νέα παραλία, μόλις λίγα χρόνια πριν άνοιξε στο ευρύ κοινό. Νεανική, με μπαράκι, μέτριο βότσαλο. Αρκετός κόσμος, αξιοπρεπής παραλία.

13. Σαρακήνικο. Κοντά στο Φιλιατρό, όχι καλύτερο απ' το τελευταίο.

14. Φρίκες. Έξω απ' τις Φρίκες, στο δρόμο προς Κιόνι, θα βρούμε 3 μικρές πολύ όμορφες και γραφικές βοτσαλιές. Μαζεύουν αρκετό κόσμο.

15. Πριν το Κιόνι, μια μέτρια σε μέγεθος (για τα δεδομένα του νησιού) παραλία, μέτριο προς χοντρό βότσαλο. Ήσυχη, όχι τίποτε εκπληκτικό.

Θα συνεχίσω σε επόμενο ποστ με την νυχτερινή ζωή στο Βαθύ...

Μαραθιάς

2008-04-06T15:32:00.006+03:00

Για να πας στον Μαραθιά μπορείς να ξεκινήσεις τόσο από τη Χώρα (Βαθύ) όσο κι απ' το Περαχώρι. Ο δρόμος πλέον όλος με τσιμέντο, μπορείς να τον διασχίσεις άνετα με το αυτοκίνητο, το μόνο πρόβλημα είναι πως μια και πρόκειται για παλιό επαρχιακό χωματόδρομο, είναι αρκετά στενός. Στρίβοντας προς Μαραθιά, το τσιμέντο παραχωρεί τη θέση του σε πατημένο χωματόδρομο τον οποίο μπορεί κανείς επίσης εύκολα να διασχίσει ακόμη και με μη 4Χ4 αυτοκίνητο (με κάποιες μικροεξαιρέσεις). Τί έχει να κερδίσει? Αναμφισβήτητα μια ήσυχη διαδρομή η οποία δίνει τη δυνατότητα να θαυμάσουμε τη θέα που μπορεί να εχει κανείς από το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού προς την Άτοκο (το νησάκι που φαίνεται στο βάθος), τις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας αλλά και το ίδιο το νησί το οποίο αποκαλύπτει μερικές απ' τις κρυφές του χάρες. Μπορούμε να δούμε επίσης ένα απ' τα ιχθυοτροφεία του νησιού καθώς και μέρος απ' το ακρωτήρι του Σαρακήνικου. (το σημείο όπου πάρθηκε η φωτογραφία με μαύρη βούλα)
Στη δεύτερη αυτή φωτογραφία, βλέπουμε μέρος του ιδιωτικού μικρονησιού Πέρα Πηγάδι το οποίο βρίσκεται τόσο κοντά στο νησί ώστε κανείς αποκομίζει την λανθασμένη εντύπωση πως πρόκειται για ακρωτήρι του.......

Eξωγή

2008-03-24T13:28:00.016+02:00

Ένα απ' τα παλαιότερα χωριά της Ιθάκης, η θέση του οποίου αναδεικνύει για μία ακόμη φορά το πρόβλημα των πειρατών που αντιμετώπισαν οι ντόπιοι στον Μεσαίωνα. Σε υψόμετρο 340 μέτρων, με άπλετη και πανέμορφη θέα προς τις Αφάλες, τη Λευκάδα και τα υπόλοιπα νησιά της περιοχής αλλά και τις ακτές της Αιτωολοακαρνανίας.

Ο δρόμος προς το χωριό ανηφορίζει είτε απ' τον Σταυρό είτε από τον Πλατρειθιά. Ο δρόμος καλός, με άσφαλτο, λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν την είσοδο του χωριού στενεύει και σιγά σιγά αλλάζει στο γνωστό τσιμέντο. Προχωρώντας, λίγο πριν την είσοδο της πλατείας, παρατηρούμε ένα αρκετά παλιό οίκημα, ερείπιο πλέον το οποίο ομολογώ πως αγνοώ τόσο σε ποιόν ανήκει όσο και ποιός το έχτισε. Στις φωτογραφίες βλέπουμε την είσοδο με την ωσάν βενετσιάνικη μάσκα πρόσωπο πάνω από την πόρτα και την επιγραφή.

Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται η εκκλησία του νεκροταφείου. Ένα νεκροταφείο στο οποίο υπάρχουν μερικοί εκ των πλέον παράξενων ταφικών μνημείων όπως τα κάτωθι για τα οποία ο θρύλος λέει πως ένα Θιακό παληκάρι που ξενιτεύτηκε και έμεινε καιρό στο εξωτερικό έχοντας να δει χρόνια τους γονείς του, γύρισε κάποτε στο νησί και τους βρήκε χωρίς όμως να τους πει ποιός είναι. Έφυγε πάλι κι οι γονείς του τελικά πέθαναν χωρίς να μάθουν ποτέ νέα του, αν ζούσε ή πέθανε. Πικραμένος απ' το γεγονός αυτό, αποφάσισε να ορθώσει τα δύο αυτά μνημεία στα οποία δυστυχώς κάποιοι κάφροι έχουν κάνει "εικαστικές παρεμβάσεις".

Η θέα προς τις Αφάλες, τον μεγάλο κόλπο στο βορειότερο μέρος του νησιού, είναι πραγματικά μαγευτική....

Στο τέλος του χωριού και προς το βουνό, ο δρόμος οδηγεί στην γνωστή εκκλησία της Παναγίας (στα Πουρναράκια). Εκεί, στην κορυφή του βουνού βρίσκουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τόσο το χωριό (η αρχική φωτό του άρθρου) όσο και to στενό της Ιθάκης (σε πρώτο πλάνο ο δρόμος που διασχίζει την Ιθάκη και ενώνει Σταυρό με Βαθύ και σε δεύτερο στο βάθος δεξιά ο κόλπος της Σάμης και ο ορεινός όγκος του Αίνου),

όσο και απέναντι, το βόρειο τμήμα της Κεφαλλονιάς όπου βρίσκεται το πασίγνωστο Φισκάρδο :

Ηλιοβασίλεμα στο στενό της Ιθάκης

2008-03-12T18:33:00.006+02:00

Στην ίδια διαδρομή, αφού περάσουμε τη διασταύρωση με τον δρόμο που ανηφορίζει ελαφρά προς Καθαρά και συνεχίσουμε προς τα κάτω για να συναντήσουμε τον δρόμο προς Βαθύ, έχουμε επίσης την ευκαιρία να ιδούμε εκπληκτικά τοπία, τα οποία όταν ο ήλιος πέφτεί γίνονται ακόμη πιό γοητευτικά και η Κεφαλλονιά απέναντι μοιάζει σαν κυρά που έχει γείρει για να κοιμηθεί (στο χάρτη με μαύρη βούλα). Το τοπίο αυτό, η θέα προς το στενό της Ιθάκης που χωρίζει τα δύο νησιά, αποτελεί μέρος της πολύ όμορφης διαδρομής προς τον Σταυρό. Η εναλλαγή των τοπίων είναι τέτοια που ενώ ανηφορίζεις προς Χάνι και έχεις άπλετη θέα προς το λιμάνι, ξαφνικά αυτό εξαφανίζεται και βλέπεις το την Κεφαλλονιά που σου κρατάει συντροφιά μέχρι τα πρώτα σπίτια του Σταυρού.

Μιας απ' τις ομορφότερες διαδρομές της Ελλάδας......

Μπροστά Αετός και Κεφαλονιά από τα Καθαρά

2008-03-12T18:31:00.007+02:00

Από το ίδιο ακριβώς σημείο που πάρθηκε η προηγούμενη φωτογραφία. Βλέπουμε μέρος του μπροστά αετού και πόσο στενή είναι η λωρίδα γης που συνδέει την Νότια με τη Βόρεια Ιθάκη, στο στενότερο σημείο της οποίας έχει δοθεί η ονομασία Χάνι. Διακρίνουμε επίσης τον δρόμο που ξεκινάει απ' τον παραλιακό και κατευθύνεται προς τον Πίσω Αετό.

Στο βάθος φαίνεται μέρος της Κεφαλλονιάς και το ψηλότερο βουνό των Ιονίων, ο Αίνος (1628 μ.).

Πανοραμική άποψη του λιμανιού από τα Καθαρά

2008-03-12T18:28:00.006+02:00

Στον δρόμο που κυλάει από την Ανωγή και λίγο πριν σπάσει στα δύο ώστε το ένα πόδι του να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι των Καθαρών (Παναγίας) και το άλλο να κατηφορίσει και να βρει τον δρόμο/ραχοκοκκαλιά του νησιού που ενώνει το Βαθύ με τον Σταυρό, θα βρει κανείς πολλά σημεία για να απολαύσει την καλύτερη θέα του νησιού, αυτή την οποία παραθέτω εδώ (στο χάρτη με μαύρη βούλα).

Δεν έχει σημασία ποιά ώρα της ημέρας θα πας, τί εποχή θα είναι : Η φωτογραφία θα είναι πάντα εκπληκτική αλλά και λίγη ταυτόχρονα για να απεικονίσει την ομορφιά του τοπίου.

Από αριστερά προς τα δεξιά όπως βλέπουμε τη φωτογραφία, διακρίνουμε μέρος του κόλπου του Σχίνου τον οποίο ακολουθεί το λιμάνι, το φυσικό φιόρδ της Ιθάκης και λίγο πιό μετά, φαίνονται τα Δεξιά με το μικρό νησάκι στην είσοδο του κολπίσκου. Πάνω απ' αυτά δεσπόζει το Μεροβίγλι.

Λιμάνι

2008-02-21T09:30:00.004+02:00

Στη φωτογραφία αυτή η οποία έρχεται μέσα στον παγωμένο Φλεβάρη να μας θυμίσει τη ζεστασιά, την ανεμελιά και τη νωχελικότητα ενός καλοκαιρινού απογεύματος, μπορούμε να δούμε δείγμα της τυπικής αρχιτεκτονικής της Ιθάκης και γενικότερα των Ιόνιων, ειδικά εκείνων που υπέφεραν απ' τους σεισμούς του '53. Τα πολύ παλαιά σπίτια έχουν σχεδόν εκλείψει στο μεγαλύτερο μέρος του νησιού (εκτός ίσως από το Κιόνι), η τεχνοτροπία μοιάζει πιό σύγχρονη.

Στο βάθος φαίνεται το καμπαναριό της Μητρόπολης. Ακόμη πιό πολύ στο βάθος βλέπουμε τον λεγόμενο Κάμπο ο οποίος μόλις πολύ πρόσφατα άρχισε να χτίζεται. Σ' αυτό συνετέλεσε η κατασκευή, ή μάλλον καλύτερα η βελτίωση του δρόμου ο οποίος συνδέει πλέον το Βαθύ με το Περαχώρι και τον δρόμο που πηγαίνει στην παραλία Καμίνια και τον Μαραθιά. Επίσης, βλέπουμε τμήμα του παραλιακού δρόμου που στριφογυρίζει περιμετρικά στο λιμάνι (Βαθύ). Λίγα μέτρα πιό πέρα (προς το μέρος μας), αρχίζουν τα πρώτα μαγαζάκια-μπαράκια.

Λεξιλόγιο 4 (Μαγειρείο-Θέρμανση)

2008-01-17T14:31:00.000+02:00

Μαγειρείο

Γωνιά : Η εστία του μαγειρείου (πχ "όλο κοdά στη γωνιά εκάηκα 'πό τη ζέστη. Τα σπίρτα τά'χω απά στη γωνιά").
Μάπα : Το επιστέγασμα της γωνιάς, από το κέντρο του οποίου αρχίζει ο σωλήνας της καπνοδόχου. Επίσης, το γνωστό λαχανικό.
Παδέλα : Πήλινη χύτρα.
Πινιάτα : Χάλκινη χύτρα.
Κατσαργιόλα : Χάλκινη χύτρα με ίσιο χέρι στην άκρη ή απλώς χάλκινη χύτρα (συγχέεται συχνά με την πινιάτα).
Κατσαργιόλι : Μικρή κατσαργιόλα με ίσιο χέρι στην άκρη.
Κατσαργιολάκι : Ακόμη μικρότερο κατσαργιόλι.
dαβάς : Ρηχή πήλινη χύτρα.
bροστολίνι : Το ψηστήρι του καφέ.
Κουποτάψι : Σκέπασμα με το οποίο σκεπάζουν το ταψί και βάζουν από πάνω κάρβουνα για να ψηθεί το φαγητό. Το όργανο αυτό αντικαθιστά τον φούρνο, κατασκευάζεται δε από λάτα (λευκοσίδηρο).
Τσερέπα : Όργανο ακριβώς όμοιο με το κουποτάψι και για την ίδια χρήση, μόνο που κατασκευάζεται από πηλό.
Σίσκλος : Ο σίκλος, το μεταλλικό αγγείο με το οποίο αντλούν νερό απ' το πηγάδι (στέρνα) αλλά χρησιμεύει και σ' άλλες χρήσεις.
bάνιο : Μικρό μεταλλικό αγγείο, πλατύτερο κάπως απ' τον σίσκλο, τενεκεδένιο ή από άλλο μέταλλο, το οποίο χρησίμευε για να ρίχνουν τα βρώμικα νερά του λαβαμάνου ή για να μεταφέρουν νερό για το σφουγγάρισμα.
bουράτο : Κυλινδρικό δοχείο από τενεκέ, χωρητικότητας περίπου ενός τενεκέ πετρελαίου το οποίο χρησιμεύει για να μεταφέρουν νερό.
Λάτα : Τενεκές, λευκοσίδηρος. Επίσης, το τενεκεδένιο δοχείο πετρελαίου με το οποίο μπορεί επίσης να μεταφερθεί νερό αλλά και λάδι.
Καφκιά : Ξύλινη γαβάθα στην οποία κατασκευάζεται η αλιάδα (σκορδαλιά) ή κοπανίζονται σκόρδα.
Μουρτάρι : Γουδί από μπρούτζο ή άλλο μέταλλο.
Μουρταρόχερο : Το γουδοχέρι.
Πυροστιά : Το σιδερένιο τρίποδο πάνω στο οποίο τοποθετείται η χύτρα στη φωτιά.
bιρίκι : Το μπρίκι.
Αλιάδα : Η σκορδαλιά. Κατασκευαζόταν με ξερά σκόρδα, λάδι, λεμόνι και ψωμί βρεγμένο ή πατάτα βρασμένη. Με λίγα λόγια, όπως σήμερα.
Στουφάδο : Το στιφάδο.
Σαλτσιτσότο : Το σαλάμι.
Πουλέντα : Φαγητό από βρασμένο αραβοσιτάλευρο στο οποίο έριχναν συνήθως μέσα και σταφίδα.
Νεροbάbαλη : Ψωμί βρεγμένο στο νερό με αλάτι και λάδι.
Ριγανάδα : Νεροbάbαλη στην οποία πρόσθεταν ρίγανη και ξύδι. Εναλλακτικά, από βρεγμένα παξιμάδια με λάδι, ξύδι και ρίγανη.
Σκαφίδι : Μικρή σκάφη από μονοκόμματο ξύλο σκαλισμένο στο οποίο ζύμωναν το ψωμί.
Σινάδια : Τα πίτουρα.
Σουδάβλι : Eπίμηκες ξύλο για το τράβηγμα ή σπρώξιμο των κάρβουνων στον φούρνο.
Φουρνόκλεισμα : Ημικυκλικό σκέπασμα της οπής του φούρνου, από σίδερο ή τενεκέ.
Πλαστήρι : Σανίδα κατασκευασμένη για τη χρήση του πλάστη (άνοιγμα φύλλων, κλπ).
Πήτες : Στο μενού των Θιακών, κυριαρχούσαν οι bακαλαόπητα (από ξερό βακαλάο), κολοκυθόπητα (από κίτρινο κολοκύθι), κρεατόπητα, κουκκόπητα (από ξερά κουκκιά), λαχανόπητα (από διάφορα λάχανα, ιδίως σπανάκι), χταποδόπητα (χταπόδι), ογιαουρτόπητα (γιαούρτι), τυρόπητα και γαλατόπητα.
Μουστόπητα : Η μουσταλευριά.
bακλαή : O σπιτικός μπακλαβάς, με χοντρά φύλλα.
Ροβανή : Το γνωστό γλύκισμα, φτιαγμένο από ριζάλευρο, μέλι και λάδι.
bαφίσα : Μικρά γλυκίσματα από φρούτα μέσα σε φύλλο πήτας. Ήδη, τον καιρό που γραφόταν το βιβλίο, το συγκεκριμένο θεωρούνταν παλαιό γλυκό το οποίο δεν φτιαχνόταν πολύ πια.
Κυδωνόπαστο : Γλύκισμα από κυδώνι με μέλι και αμύγδαλα, κομμένο σε ρομβοειδή φελιά και το οποίο διατηρούνταν όλο το χειμώνα.

Θέρμανση

Σκίζα : Μεγάλο ξύλο σκισμένο με τσεκούρι το οποίο προοριζόταν για κάψιμο στη φωτιά.
Χλιός : Ο χλιαρός.

Έθιμα από Χριστούγεννα έως και Φώτα

2008-01-16T10:50:00.000+02:00

Έστω και ετεροχρονισμένα, θα παραθέσουμε μερικά έθιμα της περιόδου από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα, τα οποία αντλήσαμε απ' το πολύ καλό βιβλίο του Ανδρέα Αναγνωστάτου "Λαογραφικά Ανάλεκτα της Ιθάκης" (Β' Έκδοση 2006) το οποίο έφτασε πριν λίγο καιρό στα χέρια μας.

Κύριο στοιχείο του Δωδεκαήμερου (έτσι ονομαζόταν το διάστημα αυτό) είναι οι καλικάντζαροι (ή παγανά), δαιμονικά και δύσμορφα όντα που έρχονταν στη γη φορώντας σιδεροπάπουτσα και μπορούσαν να αναρριχώνται στις στέγες των σπιτιών, να περνάνε απ' τις καπνοδόχους στο σπίτι και να το λερώνουν με ακαθαρσίες (να το μαγαρίζουν κατά την διάλεκτο). Σύμφωνα με την λαϊκή δισειδαιμονία, τις μέρες αυτές έπρεπε να αποφεύγονται η εργασία και η απασχόληση γιατί οι καλικάντζαροι θα έφερναν γρουσουζιές.

Το Πάντρεμα της Φωτιάς
To έθιμο αυτό απέβλεπε στην καλή χρονιά και το διώξιμο των καλικάντζαρων πριν από τ Χριστούγεννα. Οι νοικοκυραίοι, διάλεγαν απ' τα ξύλα που είχαν για το χειμώνα δύο κούτσουρα, ένα από δέντρο με αρσενικό όνομα και ένα από θηλυκό, τα οποία αντιπροσώπευαν το ένα την υγεία του νοικοκύρη και το άλλο της νοικοκυράς. Τα άναβαν την παραμονή των Χριστουγέννων στο τζάκι, το ένα κοντά στο άλλο, για να φοβηθούν από τη λάμψη τους οι καλικάντζαροι και να φύγουν. Το ίδιο βράδυ έφτιαχναν σαράντα τηγανίτες (αναφορά στον μυστικισμό των αριθμών που ίσχυαν απ' τους αρχαίους χρόνους).

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς
"Αρχιμηνιά καλή χρονιά πρώτη του Γεναρίου
είναι μεγάλη εορτή του Μέγα Βασιλείου
του Βασιλείου του σοφού του πρώτου Ιεράρχη
που έλαμψε και φώτισε όλη την οικουμένη

Άι-Βασίλης έρχεται Γενάρης ξημερώνει

-Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθεν κατεβαίνεις?
-Από το σπίτι μου έρχομαι και στο σχολειό μου πάω
-Κάτσε να φας, κάτσε να πιεις, κάτσε να τραγουδήσεις.
-Εμένα οι καλοί γονιοί τραγούδια δεν μου 'μάθαν
τ' αλφαβητάρι μ' έμαθαν κι αν θέλετε το λέω
-Βασίλη ξέρεις γράμματα? Πες μας τ' αλφαβητάρι
Και το ραβδί του ακούμπησε να πει τ' αλφαβητάρι

Ξερό ήταν το ραβδάκι του χλωρούς βλαστούς επέτα
κι απάνω στους χλωρούς βλαστούς πουλάκια κελαηδούσαν.
Εκελαηδούσαν κι έλεγαν μ' ανθρώπινη λαλίτσα
εκελαηδούσαν κι έλεγαν πως ο Χριστός διέβη.
Διέβη και χαιρέτησε όλους τους ζευγολάτες
τον Άγιο Βασίλειο τον εδιπλοχαιρετά
"Άι-Βασίλη Δέσποτα καλό ζευγάρι πό 'χεις"

Καλό είναι και περίκαλο και περιβλογημένο.
Γιατί το βλόγησ' ο Θεός με το δεξί του χέρι

Εδώ που τραγουδήσαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει

Να ζήσει χρόνους εκατό και να τους απεράσει
και από τους εκατό και κει ν' ασπρίσει, να γεράσει
να γίνει γιος της μπαμπακιάς και νιο περιστεράκι

Δώστε και μας τον κόπο μας ότι 'ναι ο ορισμός σας
κι ο Άγιος Βασίλειος να είναι βοηθός σας
Έτη πολλά!"

Το έθιμο, ο τρόπος δηλαδή με τον οποίο γύριζαν τα παιδιά και τα έλεγαν, δεν διέφερε από αυτόν με τον οποίο γνωρίζουμε λέγονταν στην πλειοψηφία των περιοχών της χώρας μας : Τα παιδιά γύριζαν τα σπίτια, κάποιες παρέες μαζί και αφού τα έλεγαν έπαιρναν το φιλοδώρημα μαζί με καλούδια, αγιοβασιλιάτικα γλυκά (γκορμάδες και φύλλα).

Σε περίπτωση που κάποιος δεν ήθελε να του τα πουν ή έδινε φτωχό φιλοδώρημα, έπλεκαν στιχάκια κατάλληλα για την περίσταση, αρκετά προκλητικά για τον νοικοκύρη!

Τα Φώτα
Την παραμονή αλλά και την ημέρα του Αγιασμού, οι πιστοί επιστρέφοντας απ' την εκκλησία στο σπίτι είχαν μαζί τους Αγιασμό και άγιαζαν το σπίτι, τα πηγάδια, τα κτήματα και τα δέντρα. Το νερό αυτό ήταν καθαρό όπως το φρέσκο και το κρατούσαν σε μπουκάλι μέχρι την επόμενη χρονιά ενώ τον παλιό τον έριχναν στο πηγάδι.

Το πρωί της παραμονής, έβγαινε ο παπάς στα σπίτια και ράντιζε τον κόσμο μαζί με ένα παιδάκι που κρατούσε το δοχείο με τον Αγιασμό και στο οποίο έριχναν κέρματα (και για τον παπά και για το παιδί). Το ίδιο βράδυ ο ψάλτης έψαλε σε κάποιο μικρό εκκλησάκι την ακολουθία του Αγιασμού.

EYTYXIΣΜΕΝΟ ΤΟ 2008!

2008-01-01T17:06:00.000+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2008 ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΑΣ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!

Λεξιλόγιο 3 (Έπιπλα και Σκεύη) β'

2007-12-17T20:38:00.001+02:00

Κατ' αρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω άπαντες για τα σχόλια και emails. Εν δευτέροις θα ήθελα να απολογηθώ για την μη ανανέωση της σελίδας όλο αυτό το τελευταίο διάστημα, κάτι το οποίο οφείλεται σε περιορισμένο χρόνο και συνεχή ταξίδια.

Ας συνεχίσουμε σήμερα σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα, από το σημείο που αφήσαμε ανολοκλήρωτο, το λεξιλόγιο σχετικά με τα Έπιπλα και Σκεύη:

dεμέλα : το εξωτερικό επένδυμα του προσκέφαλου. Είναι λευκό και βγαίνει ώστε να πλένεται συχνά.
Στρώμα : Όχι μόνον στην κοινή του σημασία αλλά και το ύφασμα με το οποίο αυτό περιβάλλεται (πχ "έχεις γέ να μου δώκης ν' αγοράσω λίγα bράτσα στρώμα?").
Xεράμι : Μάλλινο σκέπασμα του κρεβατιού (πχ "αν είν' αλαφρί το σεdόνι να σου δώκω να βάλης απουπάνου σου κ' ένα χεράμι).
bατανία : Η κουβέρτα του κρεβατιού.
Τορνολέτο : Άσπρο ύφασμα που τοποθετείται γύρω γύρω στο κρεβάτι, κρέμεται δηλαδή ως παραπέτασμα από το στρώμα έως το πάτωμα και κρύβει το κάτω μέρος του κρεβατιού.
Φίντες : Άσπρο ύφασμα που τοποθετείται κάτω απ' το προσκέφαλο και κρέμεται προς τα πλάγια του κρεβατιού.
(Σημ : Το τορνολέτο και ο φίντες ήταν σαν είδη πολυτελείας και τοποθετούνταν συνεχώς μόνον στα αρχοντόσπιτα. Σε όλα τα σπίτια τοποθετούνταν μόνον τις ημέρες των γάμων.)
Κουνουπολόος : Κουνουπιέρα που κρεμόταν πάνω απ' το κρεβάτι για προστασία απ' τα κουνούπια.
Πάτια : Οι τάπητες γενικώς.
Στρατόνι : Στενός τάπητας αποτελούμενος από ένα φύλλο υφάσματος υφασμένο στον αργαλειό. Τοποθετούνταν στους διαδρόμους, μπροστά στα κρεβάτια αλλά και αλλού.
Κουάδρο : Το κάδρο.
Κουντρίνα : Η κουρτίνα.
Κομός (ο) : Έπιπλο με συρτάρια, το σκρίνιο.
bαούλο : Η κασέλα, το μπαούλο.
Καθήκλα : Η καρέκλα.
Αρμάρι : Το ερμάρι.
Ροτόντα : Στρογγυλό τραπζεάκι της σάλας (πχ "ούλα τα μόbιλα στη θέση τους και η ροτόντα στη μέση").
Σκαbέλο : Το κομοδίνο.
Λαβαμάνος : Ο νιπτήρας.
Γαδένα : Η λεκάνη.
Κατζέλο : Το συρτάρι.
Σκατζιά : Ράφια, πρόχειρα ράφια από σανίδες τοποθετημένα σε διάφορα δωμάτια του σπιτιού ή στα καταστήματα.
Σογάντσα : Ράφι, σκατζιά, αλλά μόνον η τοποθετημένη στο μαγειρείο.
Ντερίνα : Μικρή μεταλλική λεκανίτσα που βάζουν φρούτα, σαλάτες, κλπ.
Λουμίνι : Είδος λάμπας που καίει με λάδι χωρίς γυαλί.
Σαμανdάνι : Το κηροπήγιο.
Καdιλιέρι : Είδος λάμπας που αποτελείται από φώτα λαδιού, συνήθως τέσσερα. Έχει μία βάση και ανάβονται ένα ή περισσότερα φυτίλια.
Τσαίνικο : Το τσαγερό.
Βαντιέρα : Δίσκος (πχ "Πάρε τη βαντιέρα να τρατάρης τσί βίζιτες").
Κούπα : Ποτήρι.
Κουτεζίνι ή ρακογιάλι : Ποτηράκι μικρό για οινοπνευματώδη όπως ρακί, κονιάκ, ούζο, κλπ.
Μεσάλι : Το τραπεζομάντιλο.
Τουβαέλι : Προσόψιο, πετσέτα του φαγητού. Η λέξη προέρχεται πιθανότατα απ' το αγγλικό towel και αποτελεί μία απ' τις λίγες αγγλικές λέξεις που απέμειναν (στην Κέρκυρα λέγεται τοουέλι).
bόλια : Πετσέτα του νιψήματος (σκούπισμα χεριών).
Κανάτα : Το σύνηθες δοχείο νερού.
Κανάτι : Η μικρή κανάτα.
Κατουροκάνατο : Το δοχείον νυκτός.
bουγάδα : Το πλύσιμο πολλών ρούχων με ζεστό νερό.
Αλυσίβα : Βρασμένο νερό με στάχτη που ρίχνεται πάνω απ' τα ρούχα που βρίσκονται σε μεγάλο καλάθι, ώστε να καθαρίσουν.
Σταχτοπάνι : Χοντρό πανί ή σακκί που τοποθετείται επάνω απ' τα ρούχα της bουγάδας. Πάνω σ' αυτό ρίχνεται η αλυσίβα και αυτό είναι που εμποδίζει τη στάχτη να περνά στα ρούχα.
Κοφινολόος : Πανί που τοποθετείται γύρω γύρω απ' το σταχτοπάνι.
Σκάφη : Η σκάφη που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για πλύσιμο.
Ξεβγάνω : Πλένω τα ρούχα με καθαρό νερό μετά την bουγάδα.
Μασίνα : Το σίδερο του σιδερώματος, όταν έχει μέσα τα κάρβουνα.
Σίδερο : Το σίδερο του σιδερώματος μονοκόμματο που ζεσταίνεται στην φωτιά.
Τσίτσα : Κολοκύθι ξηρό και κούφιο, επίτηδες προετοιμασμένο για να γεμίζει κρασί. Αυτό έπαιρναν στα κτήματα αντί μπουκαλιού.
Φλασκί ή φλάσκα : Η τσίτσα. Μεταφορικώς, το κούφιο κεφάλι, το χαλασμένο κεφάλι (πχ "τη gακή σου τη φλάσκα!").

Λεξιλόγιο 3 (Έπιπλα και Σκεύη)

2007-11-13T16:34:00.000+02:00

Μόbιλα (τα) : Όλα τα έπιπλα του σπιτιού.
Μοbίλια (h) : Eπίσης όλα τα έπιπλα του σπιτιού αλλά και ένα είδος πολύχρωμου υφάσματος που χρησιμοποιείτο στην επένδυση καναπέδων, πολυθρονών και άλλων επίπλων.
Κοκέτα : Σιδερένιο κρεβάτι
Προσκέφαλο : Μαξιλάρι.
Προσκεφαλάδα : Eπίμηκες μαξιλάρι που εκτείνεται σε όλο το πλάτος του κρεβατιού και τοποθετείται κάτω απ' το προσκέφαλο.

Mύθοι της Ιθάκης Νο1 (Σωροί - Βραδιά του Γκιάφη)

2007-10-16T20:13:00.000+03:00

Οι κάτωθι ιστορίες προέρχονται από την εξιστόρηση του Ιωάννη Λιβάνη ο οποίος με τη σειρά του τις έμαθε από τον πατέρα του, Επαμεινώνδα Λιβάνη, ή κατά την Θιακή διάλεκτο και Περαχωρίτικη παρατσουκλικήν, 'Παμεινώντα το Λαδά, ο οποίος δεν βρίσκεται πια εν ζωή.

Σωροί
Πάνω από το Περαχώρι, σ' ένα οροπέδιο του Nίου, κοντά στο Μοναστήρι του Ταξιάρχη (Ταξιαρχών), υπάρχει μία περιοχή που ονομάζεται Σωροί. Την ονομασία αυτή την πήρε -σύμφωνα με την παράδοση- από το εξής γεγονός :

Ήταν δύο συνέταιροι (σέμπροι) και καλλιεργούσαν μια έκταση με σιτάρι. Ο ένας εξ αυτών ήταν τυφλός. Όταν τέλειωσε η συλλογή του καρπού και αυτός συγκεντρώθηκε, έπρεπε να τον μοιράσουν στη μέση. Το μοίρασμα το έκανε αυτός που έβλεπε και έριχνε δύο φτυαριές στον δικό του σωρό και μία στου τυφλού συνέταιρου του, ενώ παράλληλα του έλεγε "βλέπεις σέμπρε?" και εκείνος απαντούσε "βλέπει ο Θιός" (ο Θεός).

Η διαδικασία αυτή συνεχίστηκε μέχρι την περάτωση της μοιρασιάς. Την τελευταία φορά που ρώτησε τον τυφλό και πήρε την ίδια αυτή απάντηση, ότι δηλαδή "βλέπει ο Θεός", έγιναν και οι δύο σωροί, τόσο αυτός του τυφλού όσο και αυτός του συνέταιρου του, πέτρα. Οι πέτρες αυτές, απέχουν η μία από την άλλη ελάχιστα μέτρα, έχουν το σχήμα του σωρού του σιταριού και η μία είναι διπλάσια σε μέγεθος της άλλης.

Ηθικόν δίδαγμα : Το άδικο ουκ ευλογείται.

(Στο σημείο αυτό, να προσθέσουμε ότι στο οροπέδιο που βρίσκεται εκεί κοντά, συνήθιζαν τα παιδιά του Περαχωρίου να πηγαίνουν ολοήμερη εκδρομή η οποία ξεκινούσε συνήθως από το Περαχώρι (το σχολείο ή/και άλλο κεντρικό σημείο) και μέσω μιας διαδρομής μέσω του κοινοτικού δρόμου (η παραλλαγή αυτού την οποία ακολούθησα και προσωπικά πριν χρόνια ήταν μέσω των μονοπατιών του δάσους) κατέληγε στην συγκεκριμένη τοποθεσία).

Βραδιά του Γκιάφη
Στην περιοχή της Μούντας (Πούντας), είναι το εκκλησάκι του Άη Γιάννη. Εκεί, το 1944, κατοικούσε ένα ζευγάρι γέρων κτηνοτρόφων με το επίθετο Γκιάφη. Μια βραδιά του χειμώνα, ένα πλοίο με το οποίο προσπαθούσαν να διαφύγουν οι Ιταλοί από την Κεφαλλονιά λόγω της σφοδρότατης κακοκαιρίας ναυάγησε κοντά σε εκείνο το σημείο, το οποίο είναι αρκετά απόκρημνο και βραχώδες.

Το πλοίο ήταν γεμάτο Ιταλούς και γλύτωσε μόνον ένας, ο οποίος βγήκε στην ακτή σε άθλια κατάσταση και περισυνελλέγη από το ζευγάρι. Αφού του έδωσαν καθαρά και στεγνά ρούχα, τον έδωσαν φαγητό και τον έβαλαν να κοιμηθεί. Η γριά (η σύζυγος) είδε ότι ο Ιταλός κουβαλούσε μαζί του αρκετά χρυσαφικά και νομίζοντας ότι αυτός κοιμάται λέει του άντρα της : "Δεν τον σκοτώνουμε να του πάρουμε τα χρυσαφικά?" Εκείνος απάντησε αρνητικά, λέγοντας :"Όχι γυναίκα, είναι αμαρτία". Ο Ιταλός, ο οποίος παρεμπιπτόντως όχι μόνο δεν κοιμόταν αλλά γνώριζε και ελληνικά, φυγαδεύτηκε τελικά στην Ιταλία και μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Ιθάκη ανταμοίβοντας τους πλουσιοπάροχα για το καλό που του έκαναν.

Από τότε, όταν έχει πάρα πολύ κακό καιρό, στο Θιάκι λένε "χθες βράδυ είχε μια βραδιά, σαν τη βραδιά του Γκιάφη".

Λεξιλόγιο 2 (Νόσοι-Θεραπείες)

2007-10-10T15:04:00.001+03:00

Παρμένος : Παράλυτος.
Μαλίνο : Δυνατός πυρετός με αποτελέσματα εσωτερικά, ενίοτε και κοιλιακός τύφος.
Γυρίζει : Η μετάπτωση από μία ασθένεια σε άλλη (πχ "το κρυολόγημα του γύρισε σε περιπλεμονία").
Κουρλός : Τρελός.
Κουρλαίνομαι : Τρελαίνομαι.
bατσελάρω : Τρελαίνομαι (πχ "έκανε σωστή τη δουλειά του κ' έξαφνα εbατσελάρισε και τώρα τον έχουνε στη Gέρκυρα").
Σbαλιάρω : Τρελαίνομαι, μου στρίβει. Επίσης, κάνω λάθος.
Γλυκί : Σεληνιασμός (πχ "τον έπιασε το γλυκί του", δλδ σεληνιάστηκε). Μεταφορικώς, σημαίνει τον μεγάλο θυμό ή ότι κάποιος είναι νευρικός.
Γλυκιασμένος : Σεληνιασμένος, επιληπτικός (πχ "είναι γλυκιασμένος και κάθε τόσο τονε πιάνει").
Κουταβέλα : Ανάπηρο χέρι, άχρηστο από χτύπημα ή εκ γενετής (πχ "τού'δωκε μια γερή χτυπιά και τού'κανε το χέρι κουταβέλα").
Σγουbός : Καμπούρης.
Σγούba : Η καμπούρα (το εξόγκωμα).
Βεdερούγα : Σγούba
Μαλαφράντζα : Σύφιλη (πχ "πήρε στη Ρουμανία μια μαλαφράντζα κι' αποφτή στο τέλος εκουρλάθηκε").
Γαλλικά πάθη : Τα αφροδίσια γενικώς (πχ "ευτήνες οι ηθοποιοί είναι γιομάτες Γαλλικά πάθη").
Φαούρα : Φαγούρα.
Ρεdέρω : Κάνω εμετό.
Σερβιτσάλι : Κλύσμα.
Κλυστήρι : Kλύσμα επίσης.
Τριχοφάος : Tριχοφάγος.
Σκαροβλογιά : Βαριά μορφή ευλογιάς (θανατηφόρος).
Σκατζόχτικο : Βαριά μορφή χτικιού (φυματίωση).
Λιοbάρbαρο : Εϊδος καθάρσιου.
Λάδι : Στη συγκεκριμένη κατηγορία λεξιλογίου, συνήθως σημαίνει ρετσινόλαδο, καθάρσιο.
Αναούλα : Αναγούλα.
Λιθοπάτημα : Σπυρί στην φτέρνα, το οποίο καθώς λεγόταν έβγαινε από το πολύ περπάτημα. Για τον λόγο αυτό, η λέξη χρησιμοποιούνταν και μεταφορικώς για να δηλώσει ότι κάποιος κόπιασε (έτρεξε) πολύ για να φέρει εις πέρας μια δουλειά του (πχ "έβγαλε το λιθοπάτημα").
Κεφαλάργια : Κεφαλαλγία, πονοκέφαλος (πχ "έχω μια κεφαλάργια που θα μου φύη το κεφάλι").
Φουνdανέλα : Η λέξη βγαίνει από την ιταλική fontana (βρύση) και υποδηλώνει μια πρακτική που χρησιμοποιούνταν αντί εκδόριου και σύμφωνα με την οποία, το δέρμα ανοιγόταν σε ένα σημείο και έβαζαν μέσα ένα ρεβύθι, με αποτέλεσμα το σημείο να μένει ανοιχτό και να τρέχει υγρό συνεχώς (πχ "του βάλανε φουνdανέλα και τού'φυγε λίγο το κρυολόημα").
Ζούλισμα : Μόλωπας.
Πίνος : Ακάθαρτο, άπλυτο μαλλί ζώων το οποίο χρησιμοποιούνταν ως θεραπεία του ζουλίσματος.
Μαϊdανός : Το γνωστό χορταρικό που χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό για όταν "σταματήσει το κάτουρο" (πχ "όταν σταματήσει το κάτουρο τ' ανθρώπου, κοπανίζεις μαϊdανό, το κάνεις κατάπλασμα και το βάζεις απάνου. Σε λίγο το κάτουρο κινάει μοναχό του").
Φτάρνισμα : Αναφέρεται απλώς ως δείγμα της εθιμοτυπίας που υπαγόρευε να θεωρείται "κακό" να συμβεί το βράδυ της Τυρινής. Για να φύγει το κακό, έσκιζαν το πουκάμισο αυτού που φτερνίστηκε.

Γιδάκι

2007-10-09T16:06:00.000+03:00

Ο πολύς ωραίος αυτός κόλπος κρύβει μία από τις καλύτερες παραλίες του νησιού, το Γιδάκι (με το κόκκινο βέλος και την ιδίου χρώματος γραμμή). Η δυσκολία της πρόσβασης κάνει την κατάδυση στα γαλαζοπράσινα νερά του ακόμη μεγαλύτερη ανταμοιβή, μια ανταμοιβή που έρχεται συνήθως μετά από 25-30 λεπτά πεζοπορίας μέσα από ένα μονοπάτι (η διαδρομή με κίτρινο) το οποίο αρχίζει από την δεξιότερη πλευρά του κόλπου του Σχίνου, φιδογυρίζει μέσα απ' τα πεύκα και τις ελιές μέχρι την κορυφή του λοφίσκου και κατόπιν κατεβαίνει προς το Γιδάκι. Εναλλακτικά, μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τα σκαφάκια που κάνουν την διαδρομή και έχουν σαν βάση τους το Βαθύ.

Η παραλία έχει χοντρό βότσαλο, ένα είδος χρήσιμο σε όποιον ενδιαφέρεται να το δουλέψει ως καμβά ζωγραφικής το οποίο απαντάται και σε άλλες παραλίες του νησιού (πχ στον Μάρμακα όπου επίσης δεν μπορεί να πάει αυτοκίνητο). Τα νερά βαθαίνουν σχετικά απότομα ενώ οι άνεμοι που επηρεάζουν την τοποθεσία είναι οι βόρειοι-βορειοανατολικοί.

Βέρντερ Βρέμης - Ολυμπιακός 1-3

2007-10-04T11:03:00.000+03:00

Εκτός από την καταγωγή μας έχουμε στο πετσί μας τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε και την ομάδα που τον αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο.

Τιμή και δόξα λοιπόν για την μεγάλη Ολυμπιακάρα, τη Θρυλάρα που κατάφερε με τον πλέον έντιμο και αντρίκιο τρόπο να πετύχει μια τόσο μεγάλη νίκη εναντίον μιας ομάδας που αποτελεί μία από τις καλύτερες της Γερμανίας.

Μπράβο σε όλους, μας έκαναν περήφανους. Μπράβο και στον Τάκη Λεμονή ο οποίος σε ανάλογους δικτυακούς τόπους έχει ακούσει τα μύρια όσα και από εμένα.

Ευχαριστούμε όλα τα παιδιά και πάντα τέτοια.

Λεξιλόγιο 1 (Ένδυση-Υπόδυση, Σώμα, Υγιεινή-Ομορφιά, Σπίτι

2007-09-27T11:19:00.000+03:00

Αρκετά ενδιαφέρον στο εν λόγω πόνημα το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή του Θιακού γλωσσικού ιδιώματος, είναι το γεγονός πως ο συγγραφέας του χρησιμοποιεί τους αγγλικούς φθόγγους "b", "d" και "g" για να αποδώσει σωστότερα την προφορά των λέξεων, κάτι το οποίο προσωπικά με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο μια και οι ελληνικοί φθόγγοι δεν μπορούν να αποδώσουν κάποιες λεκτικές αποχρώσεις (πχ, η λέξη "κάμπος", ενώ γράφεται με μπ, προφέρεται "b". Κακώς κατά την άποψη μου και το καταλαβαίνουμε αυτό αν δούμε πόσες διαφορετικές προφορές υπάρχουν αν γράψουμε στα αγγλικά : kampos, kabos, kambos) .

Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι οι φθόγγοι αυτοί χρησιμοποιούνται σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και όταν στην πορεία της φράσης, μία καθ' όλα κανονική φράση, θα διαβαζόταν "χοντραίνοντας" το γράμμα κάποιας λέξης. Για παράδειγμα, η λέξη "καδινάτσος", στη φράση "βάλε καλά τον καδινάτσο" γίνεται "βάλε καλά το gαδινάτσο".

Η παράθεση θα γίνει στα πρότυπα της κατηγοριοποίησης του βιβλίου μια και θεωρώ πως αυτή είναι αρκετά καλή.

Ενδυμασία και υπόδυση

Λάνα : Μάλλινο μαντύλι κεφαλής. Επίσης, μάλλινη κλωστή για κέντημα (πχ, "αγόρασα γε μου μια λάνα να dη φορέσω τα Χριστόεννα". "Πάρε μου τσι λάνες που σού'πα από του Ναπολέων").
Ποδολόα : Κομμάτι ύφασμα που έχει στριφτεί σε σχήμα κουλούρας και τοποθετείται στην κορυφή του κεφαλιού ώστε να μπορέσει η γυναίκα να φορτωθεί τη στάμνα ή κάποιο άλλο βάρος (πχ "δο μου ένα πανί να κάμω μια ποδολόα που θα φέρω τη στάμνα")
Σκορδοποδολόα : Ποδολόα κατασκευασμένη από πλεξίδες σκόρδων, δλδ απ' τα ξερά φύλλα τους. Η διαφορά με την κοινή έγκειται στο ότι η μία (σκορδοποδολόα) είναι από πριν κατασκευασμένη για τον σκοπό αυτό και για πολλές χρήσεις, ενώ η άλλη προχείρως και για την συγκεκριμένη στιγμή.
Τσιπούνι : Εσωτερικό ένδυμα του θώρακα παιδιών και γυναικών (πχ "εγώ δεν ακούω μόδες, πάρι φορώ από μέσα το τσιπούνι μου").
Μιγρέα : Ανδρική ζακέτα/ρεντιγκότα
Πούρσα : Tσέπη.
Σκαλτσούνι : Κάλτσα
Kobi : Κουμπί
Άζουλα : Κόμπιτσα. Αυτή αποτελείται από δύο τεμάχια, την αρσενική και τη θηλυκή.
Σφίgλα : Η κοινή μικρή καρφίτσα
Ασπρόσκουτα : Ασπρόρουχα
Συρταρόλι : Παντόφλα ανοιχτή στο πίσω μέρος.
Σατέμι : Σατέν

Σώμα

Φλοκί : Στρογγυλή τούφα μαλλιού κεφαλής, ενίοτε και μαλλιού για γνέσιμο (πχ "πώς καμαρώνει με κείνο το φλοκί που τσί κρέμεται", "πήρα ένα φλοκί, το έβαλα στη ρόκα και άρχισα να γνέθω")
Αητός : Μαλλί (κεφαλής) που στρίβει ακτινοειδώς.
Στόμας : Στόμα. Στη γενική : του στόμα. (πχ "να μην σωπαίνει διόλου ο στόμας του!").
Κατακλείδι : Η κάτω σιαγόνα. Στην περίπτωση του γάιδαρου το δέσιμο του φίμωτρου, καπιστριού.
Τσόκος : Εξόγκωμα στο μέσο του υνιακού οστού στο πίσω κάτω μέρος της κεφαλής. Επίσης, το πέος.
Σφαή : Ο λαιμός, κυρίως το πίσω μέρος του αλλά και ολόκληρος. Η λέξη βγαίνει φυσικά απ' το ρήμα "σφάζω" και σχετίζεται με την σφαγή των ζώων (πχ "μου πονεί η σφαή μου")
Γούργουρο : Το εμπρός μέρος του λαιμού μετά τους αδένες.
Καρίκι : Το μήλο του Αδάμ
bουρνιδόρος : Το πέος (πχ "σα bεθάνω θα σ' αφήκω το bουρνιδόρο μου κληρονομιά) (σημ. : απίστευτοι οι παλαιότεροι ώρες ώρες!)
Αρκίδια : Όρχεις. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί εδώ (και γι' αυτό συμπεριλήφθη η λέξη αυτή) είναι ότι ενώ το -ρχ- προφέρεται κανονικά σε άλλες λέξεις, πχ έρχομαι, αρχινάω, κλπ, εδώ δεν συμβαίνει.
Ποδάρια : Πόδια
Αρτσίκλα : Ολόκληρο το πόδι. Συνήθως αναφέρεται σε μεγάλα και μακριά πόδια.
Άdζα : Κνήμη, γάμπα (πχ "είδες πως εχοdρήνανε οι άdζες της?").
Έgλιση : Αδένες, ελιές.

Υγιεινή και ομορφιά

Νίβομαι : Πλένω το πρόσωπο μου (πχ "αφού νίφτηκες δεν έριχνες και λίγο νερό στο κεφάλι σου?)
Φκιασίδι : Make up.
bλούτρα ή bλούδρα : Πούδρα

Σπίτι

Κάμαρα : Δωμάτιο
Μετζάος/μετζάο : Το ισόγειο του σπιτιού.
Πορτόνι : Ο πυλώνας μάντρας ή κήπου οικίους (μικρή πορτούλα δλδ).
Πόρτεο : Το εξωτερικό πορτόνι της οικίας.
Μπασά : H είσοδος γενικά
Παρεθύρι : Παράθυρο
Μότζος : Εξώστης
Σκαλούνι : Σκαλοπάτι
bαλαούστρος/bαλαούστρο : Το στήριγμα για να ανέβει κάποιος τη σκάλα.
Αναgαίος/αναgαίο : Απόπατος. Να σημειώσουμε εδώ ότι όπως και σε άλλες περιοχές, αυτός συνήθως ήταν εξωτερικός.
Μαριdιάνα : Ηλιακό ρολόι
Μοροφίντο : Εσωτερικός τοίχος κατασκευασμένος συνήθως από σανίδια απλώς ασπρισμένα ή καλυπτόμενα από τα δύο μέρη με στρώμα αμμοκονιάματος (πχ "οι τοίχοι του σπιτιού δεν έχουνε φόβο αλλά τα μοροφίντα τα φοβάμαι").
Πατερό : Δοκός που υποβαστάζει πατώματα και στέγη.
Αναμινάλε : Παραθυράκι το οποίο εξέχει απ' τη στέγη σαν ξεχωριστός οικίσκος.
bουχαρί : Το μπουρί, ο σωλήνας που βγαίνει ο καπνός της κουζίνας.
Αναφορός : Η τρύπα που βγαίνει ο καπνός της κουζίνας όταν δεν υπάρχει bουχαρί. Συνήθως, ο αναφορός έχει ένα κεραμίδι στην τρύπα το οποίο μόλις σηκωθεί κλείνει η τρύπα και αντιθέτως, όταν γυριστεί προς τα κάτω, ανοίγει.
Αdηγός : Το αυλάκι που σχηματίζεται πίσω απ' το σπίτι όταν αυτό είναι σε πλαγιά βουνού (όπως τα περισσότερα παλιά σπίτια δλδ). Κατόπιν, με την ίδια λέξη εννοούσαν την στενή αυλή, το καντουνάκι πίσω απ' το σπίτι όπου ήταν ο απόπατος, το πλυσταριό ή/και το κοτέτσι. Ατσούπι : O μικρός πλάγιος και χωρίς παράθυρα τοίχος σπιτιού το οποίο έχει αντιθέτως μεγάλη πρόσοψη.
Κλειδωνιά : Κλειδαριά.
Καδινάτσος : Μεγάλος σύρτης για να κλείνουν οι εξώπορτες.
bλουτσούνι : Σιδερένιο εργαλείο το οποίο τοποθετείται στην άκρη του καδινάτσου, περνά αυτόν και την πόρτα και κλειδώνει με κλειδαριά.
Σαγιαδόρος : Μικρός και αδύνατος σύρτης (κυρίως σε εσωτερικές πόρτες).
Φουdραδόρος : Ξύλινος μοχλός που στερεώνει την πόρτα από πίσω αντί σιδερένιου σύρτη (καδινάτσου).
Καδινέλα : Επίμηκες ξύλο. Ιδιαιτέρως, αυτό που στερεώνει απ' έξω τα παραθυρόφυλλα.
Μύλοι : Σιδερένια στηρίγματα των παραθυρόφυλλων όταν αυτά είναι ανοιχτά.
Ρεστέλο : Χαμηλό κιγκλίδωμα σκάλας.
Ταβλάδο : Σανίδωμα πάνω απ' τη σκάλα που σχηματίζει μεγάλο κιβώτιο.
Ρετσέβερη : Η αίθουσα υποδοχής. "Η κάμαρα η ρετσέβερη" = σαλόνι, αίθουσα υποδοχής.
Καβελαριά : To ψηλότερο μέρος της στέγης. Οι στέγες είναι δύο ειδών, αυτές με δύο πλευρές που ενώνονται σε μία καβελαριά (δίρριχτες) ή με τέσσερις πλευρές που ενώνονται σε μία κορυφή (τετράρριχτες). Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν όσα κτίσθηκαν από παλαιούς κατοίκους του νησιού ενώ στη δεύτερη όσα κτίσθηκαν από πρόσφυγες της υπόλοιπης Ελλάδας οι οποίοι πήγαν στο νησί κατά την Επανάσταση του 1821.
Σούγελο : Υδρορροή από λευκοσίδηρο. Αυτά είχαν κατάληξη στις στέρνες.
Φυρίδα : Τετράγωνη τρύπα στον τοίχο, σχηματισμένη είτε από την άκρη δοκού είτε από άλλο λόγο. Η λέξη βγαίνει από το "θυρίδα", το "θ" της οποίας έγινε "φ".
Σταχτοφυρίδα : Το κενό κάτω απ' τη γωνία του μαγειρείου και κάτω απ' το φούρνο όπου ρίχνεται η στάχτη και τα ξύλα.
Λότζα : Σπιτάκι με στέγη που έχει μόνο μία πλευρά, χωρίς καβελαριά δλδ (μονόρριχτο). Τέτοιου είδους κατασκευές υπήρχαν/ουν συνήθως στα κτήματα για να μένουν ζώα ή να φυλάγονται εργαλεία, κλπ.
Παράσπιτο : Μικρό σπίτι πλάι στο μεγάλο. Αχούρι για τα ζώα κοντά στο σπίτι που μένουν οι άνθρωποι.

Γλωσσικό ιδίωμα

2007-09-20T16:11:00.000+03:00

Διάβασα πρόσφατα ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο/μελέτη σχετικά με το γλωσσικό ιδίωμα της Ιθάκης, το οποίο ονομάζεται "Η Γλώσσα της Ιθάκης" και εγράφη από τον Σπύρο Μουσούρη. Πρόκειται περί ενός αρκετά παλαιού πονήματος που φθάνει πίσω στην δεκαετία του '20 (το 1925 έλαβε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό της "Ελληνικής Γλωσσικής Εταιρείας" του έτους εκείνου).

Ομολογώ πως αρκετές εκ των εκφράσεων και λέξεων μου ήταν παντελώς άγνωστες, άλλες δε, χρησιμοποιούνται σχετικά ευρέως θα έλεγα μια και έχω ακούσει να αναφέρονται κι από μη Θιακούς, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται να αναζητηθεί το πώς και γιατί συμπεριλήφθησαν στην έρευνα αυτή μια και ο συγγραφέας αναφέρει ρητώς και κατηγορηματικώς ότι προσπάθησε να συμπεριλάβει μόνον ότι έχει σχέση με το τοπικό ιδίωμα, σε αντίθεση -όπως αναφέρει- με μια άλλη εργασία, αυτήν του Αρχιδούκα της Αυστρίας Σαλβατώρ ("Wintertage auf Itaca. Prag. Druck und Verlag von Heinr. Mercy Sohn") που περιλαμβάνει και κοινές με την υπόλοιπη χώρα εκφράσεις.

Τέλος πάντων, στον χώρο αυτό θα αναφερθούν τόσο όσες εκφράσεις θεωρούνται άγνωστες στο ευρύ κοινό όσο και κάποιες τις οποίες γνωρίζουμε αλλά γράφονται/προφέρονται με διαφορετικό τρόπο. Γενικά μιλώντας, το βιβλίο στηρίχθηκε κυρίως στα λεγόμενα των γερόντων και των γυναικών, των ανθρώπων δηλαδή εκείνων που δεν είχαν φύγει από το νησί και διατηρούσαν -την εποχή εκείνη πάντα- την τοπική ντοπιολαλιά περισσότερο ανόθευτη σε αντίθεση με τους άνδρες, αρκετοί εκ των οποίων άφηναν τον τόπο τους για άλλες πολιτείες και χώρες ως μετανάστες ή ως ναυτικοί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη εκείνη την εποχή η διεθνοποίηση είχε προχωρήσει αρκετά μια και όπως αναφέρει ο συγγραφέας δεν συναντώνταν πλέον ούτε τοπικοί χοροί αλλά ούτε και τραγούδια χορού και τάβλας. Τα περισσότερα δημώδη άσματα είχαν εισαχθεί από την Αιτωλοακαρνανία, τα μόνα ίσως "καθαρά" άσματα είναι ορισμένα μοιρολόγια.

Βαθύ - Περαχώρι

2007-09-06T12:42:00.001+03:00

Bλέπουμε μια μερική άποψη της πρωτεύουσας (Βαθύ) και συγκεκριμένα την δεξιά πλευρά της όπως μπαίνει κανείς στο λιμάνι όπου και βρίσκεται το κέντρο της πόλης και η πλατεία (η οποία ανακατασκευάσθηκε πριν λίγα χρόνια, παλαιότερα ήταν πολύ μικρότερη ενώ για ένα διάστημα είχε μετατραπεί σε πάρκινγκ, δυστυχώς όμως κατά τη γνώμη μου η αισθητική της παραμένει αμφιλεγόμενη μια και παραπέμπει στο γνωστό προβληματικό ελληνικό μοτίβο όπου λείπει η ομορφιά της απλότητας) καθώς και τις πιό βόρειες "συνοικίες". Αριστερά και πάνω βλέπουμε μέρος του Περαχωρίου το οποίο δεσπόζει πάνω απ' το Βαθύ στην αγκαλιά του βουνού.
(σημ. :η κόκκινη κηλίδα στον χάρτη αντιπροσωπεύει την θέση μας ως
παρατηρητές.Το κίτρινο βέλος δείχνει το μέρος της πρωτεύουσας
το οποίο βλέπουμε).

Η τεχνοτροπία/νοοτροπία στην κατασκευή σπιτιών που δίνει συγκεκριμένο τοπικό χρώμα, είναι νομίζω αρκετά ευδιάκριτα στοιχεία, θα γίνουν όμως ακόμη πιό ευδιάκριτα με φωτογραφίες μεμονωμένων κτιρίων και κατοικιών που θα παρατεθούν αργότερα.

Πρώτες Εντυπώσεις

2007-09-06T09:38:00.000+03:00

Κατά έναν περίεργο τρόπο, παρ' όλο που το νησί βρίσκεται δίπλα σε ένα άλλο πολύ μεγαλύτερο το οποίο έχει σαφώς καλύτερη τουριστική υποδομή ενώ παράλληλα μπορεί να επιδείξει πολυποίκιλη φυσική ομορφιά, κι ενώ ακόμη λίγο παραπάνω βρίσκεται άλλο ένα επίσης πανέμορφο, η Ιθάκη αιχμαλωτίζει όποιον την επισκέπτεται.

Προσωπικά δεν έχω ακούσει όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου κάποιον να επισκέφθηκε την Ιθάκη και να μην μίλησε με μεγάλο ενθουσιασμό για την εμπειρία του αυτή. Εννοείται πως μιλώ για αυθεντικό, γνήσιο ενθουσιασμό και όχι αυτόν της ευγένειας που θυμίζει ελεημοσύνη, αυτόν που πολλές φορές και ο ίδιος έχω απευθύνει σε κάποιους λέγοντας "Α, από εκεί είσαι? Ωραίο νησί/τόπος/πόλη".

Γενικά μιλώντας (διότι ειδικότερα θα μιλήσουμε αργότερα), το νησί είναι αρκετά ορεινό για το μέγεθος του και δεν έχει τις μεγάλες αμμουδερές παραλίες των γειτόνων του. Αν έχεις επισκεφθεί την Κεφαλλονιά πριν, όλα στην Ιθάκη μοιάζουν σε μικρότερη κλίμακα και θα μπορούσε να πει κάποιος πως ότι υπάρχει στην Ιθάκη υπάρχει και στην Κεφαλλονιά, κάτι που όμως είναι αρκετά αποπροσανατολιστικό μια και ναι μεν υπάρχουν ομοιότητες αλλά η μορφολογία της Ιθάκης με τους πολυάριθμους μικρούς κολπίσκους, το έντονα ορεινό της (για το μέγεθος του νησιού) χρώμα καθώς επίσης και η αίσθηση του μεγαλείου που αποπνέει η ίδια της η ατμόσφαιρα, της προσδίδουν έναν "αέρα" που δεν συναντάται σε άλλο νησί του μεγέθους της. Το ίδιο συμβαίνει και με τη νοοτροπία των κατοίκων, η οποία ναι μεν ομοιάζει αρκετά με των γειτόνων μας αλλά...................άλλο Θιακός και άλλο Κεφαλλονίτης.

Γεγονός είναι ότι από μόνο του το πανέμορφο Βαθύ είναι μάλλον αρκετό ώστε να μη σου επιτραπεί να μην παρασυρθείς. Τα καλοκαιρινά βράδια που βρίσκεται κανείς στην πλευρά που είναι τα μπαράκια είναι μαγικά, μια και βλέπεις σαν καρτ ποστάλ τα φώτα του γραφικού οικισμού να καθρεφτίζονται στα νερά του φυσικού φιόρδ, πάνω στο οποίο ξαποσταίνουν τα κότερα, ενώ στο βάθος ψηλά, κάτω απ' την κορυφογραμμή του Μεροβιγλίου, φαίνονται άλλα φώτα, αυτά του Πέρα Χωριού. Κι από πάνω, αν δεν είναι σκοτεινή και έναστρη βραδιά όπου τα πάντα φαίνονται πιό καθαρά κι απ' το καλύτερο αστεροσκοπείο, το φεγγάρι, σαν μοναδικός και αποκλειστικός προβολέας, φωτίζει τα καλύτερα σημεία και τότε, το μόνο που αποζητά κανείς είναι να κρατήσει αυτή η εικόνα, αυτή η στιγμή, όσο το δυνατόν περισσότερο.

Προσωπικά μου αρέσει επίσης πάρα πολύ η διαδρομή μετά το Χάνι, στο στενότερο δηλαδή σημείο της Ιθάκης, προς τον Σταυρό, όπου καθώς κινείσαι βλέπεις το στενό της Ιθάκης που τελειώνει μόλις περίπου 3 μίλια πιό πέρα, οριοθετούμενο από την Κεφαλλονιά. Ένα στενό, που γίνεται ακόμη στενότερο όσο προχωρούμε βορειότερα και φτάνει περίπου στα 1,5 μίλια, ενώ λίγο πριν απ' αυτό το έσχατο κοντινότερο σημείο, μπορούμε να δούμε απέναντι το Φισκάρδο.

Άλλο πολύ όμορφο σημείο, ένα all time classic όπως θα έλεγαν κάποιοι, είναι η θέα από το Νήριτο (το βουνό απέναντι απ' το Βαθύ προς τον Βορρά, με ύψος 808 μ.) προς όλο το νότιο τμήμα του νησιού, με το Βαθύ και το λιμάνι να είναι "πιάτο", μια θέα και ένα ύψος που θυμίζουν πάρα πολύ τη Σαντορίνη.

Θα επανέλθουμε στο θέμα εκτενέστερα....

Ιστορία Ιθάκης 4 (Από Γαλλική Κατοχή έως και σήμερα)

2007-09-03T14:28:00.000+03:00

Μερικά χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, η περιοχή των Ιονίων ήρθε στη δικαιοδοσία της πρώτης γαλλικής Δημοκρατίας (1797-1798) με τη Συνθήκη του Campo Formio, και το νησί έγινε τιμητικά η πρωτεύουσα της περιοχής που περιελάμβανε την Κεφαλλονιά, τη Λευκάδα και μέρος της ελληνικής ηπειρωτικής χώρας διαμορφώνοντας την ευρεία περιοχή της Ιθάκης.

Ο τοπικός πληθυσμός καλωσόρισε τους Γάλλους με ενθουσιασμό. Οι τελευταίοι πήραν τον έλεγχο των διοικητικών και δικαστικών συστημάτων, αλλά αργότερα η βαριά φορολογία που απαίτησαν καθώς και η σε πολλές περιπτώσεις κακή συμπεριφορά των Γάλλων στρατιωτών, προκάλεσε την αγανάκτηση των ανθρώπων. Κατά τη διάρκεια αυτής της μικρής ιστορικής χρονικής περιόδου, οι νέες ιδέες του συστήματος και της κοινωνικής δομής επηρέασαν πολύ τους κατοίκους του νησιού. Στο τέλος του 1798, τους Γάλλους διαδέχθηκαν οι Ρώσοι και οι Τούρκοι (1798-1807), οι οποίοι ήταν σύμμαχοι εκείνη την περίοδο. Η Κέρκυρα έγινε η πρωτεύουσα της λεγόμενης Επτανήσου Πολιτείας, και η μορφή κυβέρνησης ήταν δημοκρατική με μια Σύγκλητο δεκατεσσάρων μελών στην οποία η Ιθάκη είχε έναν αντιπρόσωπο.

Ο στόλος της Ιθάκης άκμασε όταν του επετράπη να μεταφέρει φορτία μέχρι τους λιμένες της Μαύρης Θάλασσας. Το 1807, μετά από συμφωνία με την Τουρκία, τα Επτάνησα για άλλη μια φορά ήρθαν στην δικαιοδοσία των Γάλλων (1807-1809). Οι Γάλλοι άρχισαν γρήγορα να προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν τον αγγλικό στόλο, που είχε γίνει πολύ ισχυρός, με την οικοδόμηση ενός οχυρού στο Βαθύ, κάτι που όπως μας δείχνει η ιστορία του νησιού προφανώς δεν βοήθησε διότι στα 1809 η Ιθάκη περιήλθε στην κατοχή των Άγγλων.

Με την Συνθήκη των Παρισίων του 1815, η Ιθάκη αποτέλεσε μέλος του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων, ένα προτεκτοράτο δηλαδή του Ηνωμένου Βασίλειου, έχοντας σαν σημαία την εξής :

Αξίζει να επισημάνουμε τον ρόλο τον οποίο διαδραμάτισε η Ιθάκη κατά τη διάρκεια του Αγώνα των Ελλήνων ενάντια στους Τούρκους. Οι προύχοντες της Ιθάκης συμμετείχαν στην Φιλική Εταιρεία που συνέβαλε στην οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης του '21 και οι έλληνες μαχητές βρήκαν καταφύγιο εκεί. Επιπλέον, η συμμετοχή των Ιθακήσιων κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μεσολογγίου και οι ναυμαχίες με τα τουρκικά σκάφη στη Μαύρη Θάλασσα και το Δούναβη ήταν σημαντικές.

Με την Συνθήκη του Λονδίνου του 1864, η Ιθάκη όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα δόθηκαν στην Ελλάδα.

Σημαντικότατο γεγονός της νεότερης ιστορίας της Ιθάκης, είναι η σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή που υπέστη το 1953 όταν ένας σεισμός κατέστρεψε τόσο αυτήν όσο και την Κεφαλλονιά, κάτι που επηρέασε τα μέγιστα την τοπική οικονομία και τις μνήμες των κατοίκων.

Κλείνουμε το σύντομο αυτό ιστορικό στα 1970, όταν το νησί Κάλαμος αποσπάστηκε διοικητικά από την Ιθάκη και πέρασε στην δικαιοδοσία της Λευκάδας.

Ιστορία Ιθάκης 3 (Aπό Μεσαίωνα έως και Οθωμανική κυριαρχία)

2007-09-03T13:03:00.001+03:00

Τον 12ο και τον 13ο αιώνα, η Ιθάκη βρέθηκε κάτω από τον ζυγό των Νορμανδών και στη συνέχεια πέρασε στα χέρια λατινικών φύλων.

Στα 1479 οι Τούρκοι κατέκτησαν την Ιθάκη, καίγοντας χωριά, σκοτώνοντας και πιάνοντας αιχμάλωτους, κάτι που οδήγησε μέρος του πληθυσμού να εγκαταλείψει το νησί. Όσοι παρέμειναν, κρύβονταν στα βουνά φοβούμενοι εκτός των άλλων τους πειρατές που λυμαίνονταν το στενό της Ιθάκης καθώς και τους κόλπους του νησιού.

Στα πέντε χρόνια που ακολούθησαν, οι Τούρκοι, οι Ενετοί και οι Ισπανοί πρόβαλλαν διπλωματικές απαιτήσεις πάνω στην κυριαρχία του νησιού, ένα θέμα που έκλεισε εν τέλει με αυτήν να δίνεται στους Τούρκους. Όμως, οι Ενετοί είχαν ήδη αρχίσει να γίνονται υπερδύναμη της εποχής δημιουργώντας τον στόλο τους και τελικά η εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων κατέληξε σε πόλεμο (1499). Με τη βοήθεια των Ισπανών, οι Ενετοί επέβαλλαν την κυριαρχία τους όχι μόνο στην Ιθάκη αλλά και σε όλα τα Επτάνησα (εκτός της Λευκάδας, η οποία σύμφωνα με την Συνθήκη του 1503 παρέμεινε στους Τούρκους).

Ιστορία Ιθάκης 2 (Από Ελληνιστική Εποχή έως και Βυζαντινά Χρόνια)

2007-09-01T20:14:00.000+03:00

Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής Περιόδου (800-180 Π.Χ.), οι Κορίνθιοι παραμέλησαν το μικρό και άγονο νησί. Η ανεξάρτητη οργανωμένη ζωή συνεχίστηκε στο βόρειο και νότιο μέρος του νησιού. Στο νότιο μέρος, στην περιοχή του Αετού (ανάμεσα στον Μπροστά και Πίσω Αετό), ιδρύθηκε η πόλη Αλαλκομενές. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στην περιοχή αυτή, βρέθηκαν πολλά αντικείμενα σημαντικής ιστορικής αξίας από αυτήν την περίοδο. Μεταξύ αυτών ήταν τα νομίσματα που κόπηκαν με το όνομα Ιθάκη και την εικόνα του Οδυσσέα αναφέροντας την αυτοδιοίκηση που υπήρχε.

Στο τέλος της περιόδου αυτής, την σκυτάλη στην κυριαρχία του νησιού πήραν οι Ρωμαίοι και σύμφωνα με την γνωστή ιστορική ροή των πραγμάτων και την δημιουργία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αργότερα ήρθαν στην εξουσία οι Βυζαντινοί.

Σύμφωνα με τις διαφορετικές περιόδους, τους κατακτητές και τις περιστάσεις, ο πληθυσμός του νησιού άλλαζε. Αν και δεν υπάρχουν καθορισμένες αριθμητικές πληροφορίες μέχρι την ενετική περίοδο, θεωρείται ότι από τη Μυκηναϊκή έως την βυζαντινή περίοδο, ο αριθμός των κατοίκων ήταν αρκετές χιλιάδες, και βρίσκονταν κυρίως στο βόρειο μέρος του νησιού.

Ιστορία Ιθάκης 1 ( Από Προϊστορική έως και Μυκηναϊκή Εποχή)

2007-08-31T12:22:00.000+03:00

Θεωρώ ότι πριν απ' όλα, πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω γνωριμία με το νησί, θα πρέπει να παραθέσουμε κάποια ιστορικά στοιχεία, μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της Ιθάκης (βασισμένη κυρίως στην αγγλική έκδοση της wikipedia καθώς και σε άλλα άρθρα του διαδικτύο. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε παρατήρηση και διόρθωση σε περίπτωση ανακρίβειας, όχι απλώς καλοδεχούμενη αλλά επιβεβλημένη).

Η προέλευση των πρώτων ανθρώπων που κατοίκησαν στο νησί, κάτι που συνέβη κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της νεολιθικής περιόδου (4000-3000 π.Χ.), είναι άγνωστη. Τα ίχνη κτιρίων, τοιχών και ενός δρόμου της περιόδου αυτής, αποδεικνύουν ότι υπήρξε ζωή και συνέχισε να υπάρχει και κατά τη διάρκεια της πρόωρης ελληνικής εποχής (3000-2000 π.Χ.).

Στους Προμυκηναϊκούς χρόνους, (2000-1500 π.Χ.), μέρος του πληθυσμού μετανάστευσε στο νότιο μέρος του νησιού. Τα κτίρια και οι τοίχοι που βρέθηκαν σε ανασκαφές παρουσιάζοντας τον τρόπο ζωής αυτής της περιόδου, είχαν παραμείνει πρωτόγονα.

Κατά τη διάρκεια της Μυκηναϊκής περιόδου (1500-1100 π.Χ.) η Ιθάκη ανήλθε στο πιό υψηλό επίπεδο αρχαίας ιστορίας της. Το νησί έγινε η πρωτεύουσα των πoλιτειών της περιοχής της Κεφαλληνίας που περιελάμβανε τα περιβάλλοντα νησιά καθώς και τα απέναντι εδάφη και αναφέρθηκε ως μια από τις ισχυρότερες πολιτείες εκείνης της εποχής. Οι Ιθακήσιοι της εποχής χαρακτηρίζονται ως μεγάλοι πλοηγοί και εξερευνητές που προβαίνουν σε τολμηρές αποστολές πέραν της Μεσογείου.

Τα Ομηρικά Έπη, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, πιστεύεται ότι ρίχνουν κάποιο φως στην Ιθάκη της Εποχής του Χαλκού μια και αν και γενικώς θεωρούνται να έχουν συντεθεί κάπου μεταξύ 8ου και 6ου αιώνα π.Χ., είναι βασισμένα στις παλαιότερες μυθολογικές και ποιητικές παραδόσεις. Η απεικόνισή τους του Οδυσσέα και της κυριαρχίας του πέρα από την Ιθάκη και τα περιβάλλοντα νησιά και την ηπειρωτική χώρα, μπορεί να συντηρούν μερικές μνήμες της πολιτικής γεωγραφίας της εποχής.

Μετά από το τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου, η επιρροή της Ιθάκης μίκρυνε μέχρι που πέρασε κάτω από την αρμοδιότητα του κοντινότερου μεγάλου νησιού.

Φωτιά Νο3

2007-08-30T11:57:00.000+03:00

Eπανέρχομαι σήμερα στο ίδιο θέμα με ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο, διότι οτιδήποτε αφορά την ευζωία των κατοίκων όλης της χώρας δεν μπορεί να μένει έξω από κάποιο ιστολόγιο, οποιαδήποτε κι αν είναι η θεματολογία αυτού (η αντιγραφή από το in.gr).

"Ο καθηγητής Πιερ Καρεγκά, που διδάσκει χωροταξία στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας, στην Γαλλία, λίγο έλειψε να καεί μαζί με το σπίτι του, στις 31 Αυγούστου 2003 στην περιοχή Καν-σιρ-Μερ της νότιας Γαλλίας. Λίγο αργότερα, αποφάσισε να μελετήσει σε βάθος την πυρκαγιά που τον απείλησε -πυρκαγιά η οποία αποτέφρωσε 30.000 στρέμματα δάσους, απείλησε 1.000 σπίτια και τελικώς έκαψε 12 από αυτά.

«Μελέτησα την πυρκαγιά αυτή από πολλές πλευρές και κατέληξα στο βασικό συμπέρασμα ότι η ύπαρξη κατοικιών και ζωνών χωρίς δένδρα δεν βοήθησε στην αντιμετώπιση της προόδου της φωτιάς, που είχε σύμμαχό της έναν ισχυρό ανατολικό άνεμο. Από την άλλη μεριά, η μεγάλη πλειοψηφία των πυροσβεστών κινητοποιήθηκε για την προστασία των κατοικιών και έτσι ελάχιστα μπόρεσε να δώσει μάχη εναντίον της προόδου των φλογών» (σ.σ.: κάτι παρόμοιο συνέβη και στην Πάρνηθα), επισημαίνει στην μελέτη του ο Γάλλος καθηγητής. Υπογραμμίζει δε ότι, όσο πιο κατοικημένες είναι οι δασικές περιοχές, τόσο συχνότερες και πιο απειλητικές είναι οι πυρκαγιές που εκδηλώνονται. Όπως φαίνεται δε, ο Γάλλος καθηγητής δεν έχει άδικο. Αντίστοιχες έρευνες, που έγιναν στην Καλιφόρνια και στην Αυστραλία, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

«Οι πυρκαγιές δασών είναι σε άμεση σχέση με την ύπαρξη κατοικιών γύρω από τα δάση», γράφει σε σημαντική έκθεσή του ο καθηγητής Ζαν-Σαρλ Βαλέτ, υπεύθυνος για την πρόληψη δασικών πυρκαγιών στην πόλη Αβινιόν της μεσογειακής Γαλλίας. «Όταν αυξάνουμε τις επαφές μεταξύ των ζωνών ανθρώπινης δραστηριότητας και αυτού τούτου του δάσους, αυξάνουμε άμεσα και τους κινδύνους πυρκαγιάς, η οποία σπανιότατα οφείλεται σε φυσικά αίτια». Ακόμα, επισημαίνει ότι, ενώ είναι γνωστός ο κίνδυνος, η επίδραση της κατοικίας στην εκδήλωση της φωτιάς, δηλαδή στο ξεκίνημα της πυρκαγιάς, είναι πολύ λιγότερο γνωστή.

Στο πλαίσιο αυτό, μία γαλλο-αμερικανική ομάδα η οποία εργάζεται στο Κέντρο Ερευνών και Επιμόρφωσης για το Περιβάλλον και την Κοινωνία της Εκόλ Νορμάλ του Παρισιού, πραγματοποίησε ενδιαφέρουσα μελέτη για την Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών, στην οποία καταγράφεται ο αρνητικός ρόλος των κατοικιών που βρίσκονται κοντά σε δάση στη διάδοση και επέκταση της φωτιάς, σε περίπτωση δασικής πυρκαγιάς. Με πολλές προσομοιώσεις στη διάρκεια της έρευνάς τους, οι ερευνητές πετυχαίνουν να προσδιορίσουν ποια είναι η σχέση της πυκνότητας της κατοικίας, της βλάστησης και των κατοικιών που προστατεύονται για τον κίνδυνο πυρκαγιάς, με τους παράγοντες που προκαλούν σοβαρές πυρκαγιές.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το μέγεθος μιας πυρκαγιάς μέσα σε μία μεταβατική ζώνη είναι, κατά κύριο λόγο, συνάρτηση του αριθμού των κατοικιών ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και της αναφλεκτικότητάς τους. Έτσι, από τη στιγμή που βγαίνουμε από τη ζώνη αυτή, οι πιθανότητες επέκτασης της φωτιάς είναι όλο και μεγαλύτερες.

Στη βάση των ευρημάτων αυτής της μελέτης, ο καθηγητής Μάϊκλ Γκιλ και ερευνητές υποστηρίζουν ότι εκείνο που προέχει στις περί των δασών κατοικημένες περιοχές είναι η ισχυρή πυροπροστασία των κατοικιών -και όχι τόσο από εύφλεκτο υλικό, όπως τα ξερά χόρτα, οι ξεροί θάμνοι κ.λπ. Όπως μας επεσήμανε ο καθηγητής Πιερ Καρεγκά, οι κίνδυνοι πυρκαγιάς στα δάση, σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα, πολλαπλασιάζονται επί δέκα με αφορμή την παράνομη δόμηση στα δάση. Οι παράνομες κατοικίες είναι κατά κανόνα αμελείς, πρόχειρα κατασκευασμένες, ανασφάλιστες και, φυσικά, με ανύπαρκτη πυροπροστασία. Με άλλα λόγια, οι κατοικίες αυτές συνιστούν από μόνες τους πραγματική νάρκη για το δάσος και, όσο αυξάνονται, τόσο θα πολλαπλασιάζεται και ο κίνδυνος δασικών πυρκαγιών.

Τα ανωτέρω είναι πολύ κακά νέα για τους οικοπεδοφάγους και τους άρπαγες γης. Στο μέτρο που η αποκρουστική δραστηριότητά τους θα συνεχίζεται, θα θέτουν όλο και περισσότερο σε κίνδυνο τον δασικό πλούτο της χώρας, θα παραμορφώνουν το περιβάλλον και, χωρίς πλέον καμιά αμφιβολία, θα βγάζουν οι ίδιοι τα μάτια τους. Για τους οικοπεδοφάγους και τους «ιδιοκτήτες» παράνομων κατοικιών, οι τελευταίες πυρκαγιές υπήρξαν σε μεγάλο βαθμό η απάντηση της φύσης στις ασχήμιες και στην παρανομία τους. Τα νέα θα είναι δε πολύ χειρότερα τους χειμώνες, διότι όλο αυτό το παράνομο οικιστικό εξάμβλωμα θα απειλείται από τις βροχές και τις καταιγίδες, αλλά και από την αποψίλωση των δασών που πραγματοποίησαν οι πρωτεργάτες του.

Υπό αυτή την έννοια, κάθε νομοταγής φορολογούμενος πολίτης τούτης της χώρας έχει κάθε δικαίωμα να θέτει το ερώτημα γιατί πρέπει να καταβάλλει ο ίδιος το κόστος της παρανομίας. Με εξαίρεση τις τριτοκοσμικές χώρες, οι οποίες ως γνωστόν είναι και τα προπύργια της διαφθοράς, σε ποια ευνομούμενη πολιτεία οι πολίτες της καλούνται να πληρώσουν το τίμημα παράνομων «περιουσιών»;

ΑΘΑΝAΣΙΟΣ Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ"

Φωτιά Νο2

2007-08-26T11:18:00.000+03:00

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, είχε -λέει- η Europol προειδοποιήσει ενάμιση μήνα πριν ότι επίκειται οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών. Αλήθεια ή ψέμματα δεν το γνωρίζω αλλά ακόμη κι αν ισχύει κάτι τέτοιο, προφανώς η πληροφόρηση δεν βοήθησε σε τίποτα.

Διότι αν -ξαναλέω- ισχύει αυτό, τί έκανε το κράτος? Δούλεψαν οι υπηρεσίες πληροφοριών, η αντιτρομοκρατική και δεν ξέρω και 'γω ποιός άλλος θα μπορούσε να αξιοποιήσει τέτοιου είδους πληροφορίες και να βοηθήσει στο να αποφευχθεί ή να μειωθεί στο ελάχιστο η καταστροφή? Δε νομίζω διότι κάτι θα είχαμε ακούσει με τα ΜΜΕ που διαθέτουμε τα οποία δεν κρατάνε τίποτα κρυφό, κάτι που αποδεικνύεται κι απ' το γεγονός ότι μόλις χθες που ανέλαβε η ΕΥΠ το πληροφορηθήκαμε αμέσως....

Φωτιά

2007-08-25T23:42:00.000+03:00

Άσχετο μέχρι στιγμής το θέμα αυτό με την Ιθάκη και ελπίζω να παραμείνει άσχετο αλλά είναι τέτοιο το μέγεθος της καταστροφής που νομίζω κανείς δε μπορεί να σκεφτεί τίποτε άλλο παρά τις ζωές, τις περιουσίες, τα δάση, την οικονομία των τόπων που έχουν παραδοθεί στις φλόγες. Έχουμε βιώσει κι εμείς την καταστροφή στο νησί μας και το αγνάντεμα της φλόγας από μακριά, ένα αγνάντεμα αγωνιώδες που αναμένει να δει την κατεύθυνση της κι αν θα απειλήσει το σπίτι σου και συμπάσχουμε! Κουράγιο συνάνθρωποι, κουράγιο!

Βλάκες και προδότες, τρελλοί και οικοπεδοφάγοι, παρανοϊκοί και ηλίθιοι έχουν βαλθεί να καταστρέψουν άθελα τους ή ηθελημένα αυτόν τον δύσμοιρο τόπο που δυστυχώς είναι στα χέρια ενός λαού ο οποίος δεν αξίζει να κατοικεί σε κανένα άλλο τόπο παρά σε κάποια άνυδρη στέπα της Μογγολίας, στη Σαχάρα ή στη Σιβηρία!

Το σίγουρο είναι ότι μέσα στις διάφορες πυρκαγιές που έχουν αρχίσει λόγω της συνήθους νεοελληνικής βλακείας, λόγω της αίσθησης μας ότι τα ξέρουμε όλα και είμαστε μάγκες και ελέγχουμε την κατάσταση (όπως η ηλίθια βρωμόγρια στη Ζαχάρω που έβαλε φωτιά να κάψει τα χόρτα με ανέμους 8 μποφόρ και 40 βαθμούς θερμοκρασία ή κάποιοι άλλοι που έκαναν οξυγονοκολλήσεις...), υπάρχουν πάρα πολλές εστίες ανάφλεξης που δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να άρχισαν σε διάφορες περιοχές της χώρας με μικρή διαφορά ώρας κατά τη διάρκεια της νύχτας! Όπως επίσης δεν εξηγείται με τίποτα το ότι αρκετές εξ αυτών είναι σε δύσβατες περιοχές που -τί διάολο!- δε μπορεί κανείς να πάει να χτίσει ούτε να στείλει τα κοπάδια του να βοσκήσουν αλλά ούτε και να καλλιεργήσει!

Να είναι πολιτικοί οι λόγοι? Σίγουρα παίζει και αυτό διότι δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι εδώ και δεκαετίες κάθε που θα έχουμε εκλογές αυξάνεται ο αριθμός των πυρκαγιών! Να είναι ο κύριος και υπεράνω όλων λόγος αυτός? Να ισχύει ότι υπάρχει εδώ και καιρό οργανωμένο σχέδιο φθοράς της κυβέρνησης με σκοπό να ροκανίσει τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις, ένα σχέδιο που γιγαντώθηκε μόλις έγινε γνωστή η ημερομηνία εκλογών? Ακραία θεωρία συνωμοσίας? Δε μπορώ να πω ότι με αφήνει αδιάφορο αυτή η σκέψη και δε νομίζω ότι δεν εμπεριέχει ψήγματα πραγματικότητας, απλά είναι δύσκολο ακόμη και τώρα να συλλάβει κανείς το μέγεθος της προδοσίας της χώρας!

Μια άλλη πιθανότητα που δε θα ήθελα με τίποτα να πιστέψω είναι το να έγινε αρρωστημένη μόδα η όλη φάση! Να είδε δηλαδή ο κάθε καραγκιόζης πονηρίδης ανά την Ελλάδα ότι άναψαν κάποιοι φωτιές και να βρήκε κι αυτός την ευκαιρία να βάλει φωτιά! Δε θέλω να το πιστέψω διότι μετά η ήδη χαμηλή εκτίμηση μου για τον λαό αυτό θα εξαφανιζόταν τελείως και θα οδηγούμουν στο συμπέρασμα ότι μεγάλο μέρος μας έχει καταντήσει ένα άδειο κουφάρι όπως πολύς κόσμος στις υπόλοιπες δυτικές κοινωνίες, ένα κουφάρι άμυαλο το οποίο μπορεί να προβεί στο χειρότερο έγκλημα απλώς και μόνο για να δηλώσει την ύπαρξη του. Είμαστε ένοχοι για τα περισσότερα δεινά μας, είμαστε κακομαθημένοι και με πολλά ελαττώματα, αλλά αυτό θα άγγιζε σχεδόν τη φημολογούμενη συνολική ευθύνη των Γερμανών στον πόλεμο, όπου όπως εικάζεται αρκετοί εξ αυτών γνώριζαν τί συνέβαινε! Μιλάμε δηλαδή για σενάρια Twin Peaks και βάλε......!

Εννοείται φυσικά πως οι ευθύνες των κυβερνώντων είναι τεράστιες. Διότι ανεξαρτήτως των αιτιών, όλα αυτά, σε συνδυασμό με την συνήθη ελληνική προχειρότητα και ανοργανωσιά των υπευθύνων, οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα που θυμίζει χειρότερο σενάριο της Θεωρίας του Χάους και της επιστήμη της Στατιστικής σύμφωνα με την οποία πάντα θα υπάρχει έστω και μία περίπτωση να μη μείνει ούτε ένα δέντρο σε όλη την επικράτεια!

Κι έχεις μετά τους πολιτικάντηδες, ειδικά των δύο μεγάλων κομμάτων να λένε τα δικά τους. Έχεις τον γραφικό Γιωργάκη που αν τον ρωτήσεις πόσα γράμματα έχει η ελληνική αλφαβήτα δεν θα ξέρει ενώ την αγγλική την ξέρει και ανάποδα, που αν τον ρωτήσεις πού είναι η Δραπετσώνα θα νομίζει ότι δραπέτευσαν κάποιοι απ' τη Ριτσώνα, να βγαίνει και να λέει ότι η ΝΔ μετέτρεψε την Ελλάδα σε ανοχύρωτη πολιτεία. Προφανώς όταν ήταν τα Πασόκια πάνω η Ελλάδα ήταν οχυρωμένη σαν αστακός Γιωργάκη, σωστά? Εσύ δε, είχες προβεί θυμάμαι σε αλεπάλληλα διαβήματα για την προστασία του περιβάλλοντος. Α ρε Γιωργάκη........στο Καρναβάλι της Πάτρας θα ήσουν σίγουρα το καλύτερο άρμα.

Έχεις απ' την άλλη τον Κωστάκη, να βγαίνει σαν τον Μπους και να κάνει διαγγέλματα, με αυτό το γνωστό επιτηδευμένα συνοφρυωμένο ύφος που απέκτησε μέσω των image makers (το πακέτο εκμάθησης της ηθοποιίας είχε δώρο τις επιτηδευμένες κινήσεις του χεριών) και μέσω του οποίου προσπαθεί να αναδείξει μια πολιτική σοβαρότητα που δεν υπάρχει να μιλάει για οργανωμένα σχέδια και........ας μην το πω καλύτερα. Πού είναι ρε Κωστάκη οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης σου εδώ και τρισήμιση χρόνια για τα δάση? Τί κονδύλια έδωκες? Τί νόμους πέρασες για την προστασία τους? Άντε Κωστάκη μου να φας ένα μπακλαβά και μετά να πιάσεις καμμιά δουλίτσα, κανονική όμως αυτή τη φορά. Πάρε και τον Γιωργάκη μαζί και όσα λαμόγια έχετε μαζέψει στις φράξιες σας και δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο. Άντε να σας χαρώ μπας και σωθεί η χώρα από κηφήνες και προσφέρετε το ένα και μοναδικό έργο που μπορείτε να προσφέρετε στην πολιτική!

Ο μόνος σοβαρός πολιτικός λόγος που άκουσα όλες αυτές τις μέρες ήταν απ' τον Μπογιόπουλο του ΚΚΕ. Καλά τους τα είπε στον ΑΛΦΑ σήμερα και μου έκανε εντύπωση που δεν τον διέκοψαν όση ώρα μιλούσε (και ήταν αρκετή) ούτε ο Τράγκας, ούτε ο Χ"Νικολάου, ούτε όμως και ο Μπίστης (άλλος μεγάλος πολιτικός ανήρ) αλλά ούτε και ο Νεοδημοκράτης (δεν θυμάμαι όνομα). Τα ερωτήματα που έθεσε ήταν καίρια, διότι όντως, ποιός ο λόγος να γίνει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών όταν οι αρχηγοί των δύο μεγαλύτερων κομμάτων ψήφισαν νόμους και τροπολογίες που δίνουν πρόσφορο έδαφος στους καταπατητές? Ποιός ο λόγος απ' τη στιγμή που δεκαπέντε χρόνια τώρα για κάθε 11 στρέμματα καμμένου δάσους αναδασώνεται το ένα? Ποιός ο λόγος όταν υπάρχουν -σύμφωνα με το λεγόμενα του- τόσες Mercedes και Porsche ενώ δεν υπάρχουν νοσοκομειακά και πυροσβεστικά οχήματα? Διότι -ρωτώ εγώ- ποιοί κυβέρνησαν την Ελλάδα τόσα χρόνια? Τις τελευταίες 3 δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, με τους πρασινοφρουρούς να έχουν τη μερίδα του λέοντος. Τί έκαναν όλοι αυτοί και ειδικά τα Πασόκια που υποτίθεται είχαν αριστερές-κεντροαριστερές καταβολές? Τίποτα. Πήδηξαν την Ελλάδα, αυτό έκαναν και κοίταξαν πως θα μαγειρεύουν τους δείκτες στην Ευρωπαϊκη Ένωση για να καρπώνονται τα πακέτα στήριξης και να τα δίνουν στους 5-10 μεγαλοκαρχαρίες που βρίσκονται κάτω από κάθε πέτρα.

Κάνω λάθος κύριοι? Σας κατηγορώ αδίκως? Ας το πάρουμε αλλιώς λοιπόν. Για ποιό λόγο τόσα χρόνια δεν έχει γίνει επίσημη καταγραφή των δασών? Γιατί άργησε τόσο το Κτηματολόγιο και είμαστε η μοναδική ίσως ευρωπαϊκή χώρα που δεν γνωρίσει τί και πώς συμβαίνει με τα εδάφη της?

Προδότες όλοι λοιπόν. Κι αυτοί που βάζουν εσκεμμένα τις φωτιές αλλά και οι πολιτικοί που τους επιτρέπουν ή ολιγωρούν αλλά και αυτοί που τους ψηφίζουν αυτούς τους πολιτικούς. Εν ολίγοις, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει προδώσει τη χώρα του διότι έμμεσα ή άμεσα στηρίζει τη διαφθορά, την ανομία, την αναρχία, την ανισότητα, την αλητεία! Ψηφίστε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ Ελληνάρες. Ξαναψηφίστε τους, δώστε τους πάλι 80%, δώστε τους την αυτοδυναμία, δώστε την δυνατότητα στους μεν να......"συνεχίσουν το έργο που άρχισαν" ή στους δε να........"κάνουν μια νέα αρχή παρακάμπτοντας 3 χρόνια οπισθοδρόμησης". Δε βαρεθήκατε την κοροϊδία? Δεν την βαρεθήκατε?

Θα έπρεπε όλοι μας, εφόσον δε θέλουμε να ψηφίσουμε οποιοδήποτε άλλο κόμμα εκτός από τους δύο μεγάλους και κάποια μικρά φασιστοειδή πράσινων ή μπλε αποχρώσεων που έχουν ξεμυτίσει τα τελευταία χρόνια, να πάρουμε ένα ψηφοδέλτιο και να γράψουμε πάνω "ΦΩΤΙΑ" και να το ρίξουμε. Ή, ακόμη καλύτερα μια φωτογραφία απ' τις φλόγες. Αυτή θα ήταν η καλύτερη ψήφος!

Και κάτι άλλο : Δε θέλω να παίξω με τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν σπίτια κοντά σε δασικές περιοχές. Απλά αναρωτιέμαι : Πόσα εξ αυτών ήταν νόμιμα? Πόσα απ' τα σπίτια που είδαμε στις εικόνες στην Πεντέλη δεν ήταν αυθαίρετα ή δεν είχαν νομιμοποιηθεί με παράνομο τρόπο? Διότι μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το να βλέπω στην άκρη σχεδόν της δασικής έκτασης πολυκατοικίες! Εν ολίγοις, όσο σκληρό κι αν ακουστεί αυτό, δεν λυπάμαι όποιον είχε γνώση του τί σημαίνει το χτίσιμο ή η αγορά οικίας σε τέτοια περιοχή!

Α ρε Ελλάδα..........σε τί χέρια έπεσες!

Σύνδεση Ιθάκης με Κεφαλλονιά και Λευκάδα

2007-08-24T11:58:00.000+03:00

Είχα κατά νου να κάνω ένα σύντομο ταξιδάκι, μια μονοήμερη εκδρομή στη Λευκάδα για να δω ξανά μετά από αρκετό καιρό τους εκπληκτικούς Εγκρεμνούς. Θυμόμουν ότι το καραβάκι φεύγει από Φρίκες και πηγαίνει Βασιλική (ή Νυδρί) ενώ το δρομολόγιο περιλαμβάνει και το Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς.

Περιττό να πω ότι απογοητεύθηκα : Όχι μόνον τα δρομολόγια για και από Ιθάκη ήταν ελάχιστα αλλά και πανάκριβα! 27 ευρώ το αυτοκίνητο και 6 ευρώ κατ' άτομο μόνο για μία διαδρομή! Εν ολίγοις, για 4 επιβαίνοντες, μια μονοήμερη κοστίζει 102 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι το ταξίδι για τη Λευκάδα από Αθήνα κοστίζει λιγότερο απ' ότι από την Ιθάκη!

Όσον αφορά τη σύνδεση με την Κεφαλλονιά, τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα, άλλωστε η Σάμη από τον Πίσω Αετό είναι 30-35 λεπτά διαδρομή. Όμως και εδώ, βλέποντας κανείς τις ώρες των δρομολογίων, διαπιστώνει πως κάποια δρομολόγια σχεδόν συμπίπτουν με το δρομολόγιο του πλοίου του Στρίντζη, οπότε.....

Θεωρώ πως μαζί με τις υποδομές, η καλή σύνδεση με τις γύρω περιοχές είναι το Α και το Ω για την τουριστική ανάπτυξη ενός τόπου κα εάν δεν υπάρχει αυτό, τότε δεν μπορεί κανείς να προσδοκά πολλά. Άσε που αν λάβουμε υπ' όψιν ότι η Ιθάκη δεν διαθέτει νοσοκομείο παρά μόνο ένα κέντρο υγείας, τα έκτακτα περιστατικά δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν άμεσα. Αν έχεις τύχη διάβαινε δηλαδή, μια κατάσταση που ήταν ακόμη χειρότερη στο παρελθόν όταν η διαδρομή ήταν πιό χρονοβόρα και τα δρομολόγια λιγότερα (μία από τις χειρότερες εμπειρίες που μπορεί να έχει κάποιος στη ζωή του είναι να βλέπει ένα παιδάκι να ψυχορραγεί στην μέση του δρόμου με όλη την πόλη σχεδόν γύρω του επειδή έκατσε στο λαιμό του ένα παιχνιδάκι από εκείνα τα αλήστου μνήμης καταραμένα παιδικά παγωτά Lucky Cup και του έφραξε την αναπνευστική οδό. Δυστυχώς το παιδάκι εξέπνευσε........δεν πρόλαβαν να το μεταφέρουν στην Κεφαλλονιά!)

Πρόσβαση...

2007-08-23T14:54:00.000+03:00

Η μετάβαση στο νησί (κλικ στον χάρτη στο κέντρο της σελίδας) γίνεται κυρίως μέσω της γραμμής του Στρίντζη απ' την Πάτρα, η οποία πιάνει πρώτα Κεφαλλονιά (Σάμη) και καταλήγει στην Ιθάκη στον Πίσω Αετό.
(σημ. : ο συγκεκριμένος σύνδεσμος παρατέθηκε λόγω της πολύ καλής δουλειάς που έχει γίνει
και δεν έχει ως σκοπό του την διαφήμιση). Μόνον το βραδινό δρομολόγιο μπαίνει πλέον στο Βαθύ, κάτι που έχει τα καλά του και τα κακά του διότι ναι μεν μειώθηκε η κίνηση και η ρύπανση του κεντρικού λιμανιού αλλά έχασε ο επισκέπτης την ευκαιρία να βιώσει μια εμπειρία που είχαμε βιώσει όλοι μας παλαιότερα, την είσοδο στο ν πανέμορφο κόλπο που είναι χτισμένο το Βαθύ ενώ -το χειρότερο- πλέον ρυπαίνεται ο πανέμορφος κόλπος του Πίσω Αετού με τον εκπληκτικής ομορφιάς βυθό του.

Θυμάμαι παλιότερα, μικρός, όταν δεν θυμόμασταν δηλαδή τόσο καθαρά κάθε πτυχή του νησιού, βάζαμε στοιχήματα με τα ξαδέρφια μου γύρω από το σε ποιά στροφή ήταν η είσοδος. Ήταν τόσο μεγάλος ο κύκλος που έκανε το καράβι με συνεχείς αλλαγές κατεύθυνσης, που όλοι οι αδαείς αλλά και τα πιτσιρίκια πάντα μπερδεύονταν, κάτι που βέβαια μεγάλωνε την ικανοποίηση όλων όταν μετά από αρκετή αναμονή/προσμονή, αποκαλύπτονταν μπροστά σου τα πρώτα σπίτια, το Λαζαρέτο και όλος ο οικισμός. Πραγματικά δεν ξέρω κατά πόσο θα ήταν εφικτό το βραδινό να παρέμενε στον Πίσω Αετό ενώ το απογευματινό θα ήταν στο Βαθύ, το σίγουρο είναι πως θα το προτιμούσα.

4 ώρες περίπου πλέον η διαδρομή. Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που κάναμε 6 και 7 ώρες..........πόσο βαριόμασταν! Ατελείωτο το ταξίδι με μόνη όαση τους ηλεκτρονικούς θεούς των invaders στους οποίους όλοι μας είχαμε κάνει αμέτρητες θυσίες υπό μορφή κερμάτων.....

Το σίγουρο είναι ότι το ταξίδι δεν είναι εύκολο και αποκλείει τη δυνατότητα να πας για ένα Σαββατοκύριακο μια και το τελευταίο -το νυχτερινό δηλαδή- δρομολόγιο από Πάτρα, είναι στις 8μιση. Αν βάλουμε μέσα και τις καθυστερήσεις, είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να φτάνει κανείς στο Βαθύ μετά τις 1 το πρωί του Σαββάτου (κι αυτό όχι πάντα, ανάλογα με την εποχή). Αν υπολογίσουμε δε κι ότι από Ιθάκη για Πάτρα, την Κυριακή το καράβι φεύγει στις 4 το απόγευμα (κι αυτό χωρίς να λάβουμε πάλι υπ' όψιν μας τις καθυστερήσεις του Στρίντζη τις οποίες έχω βιώσει προσωπικά μένοντας για αρκετή ώρα στο λιοπύρι της κατηφοριάς του Πίσω Αετού με μωρό παιδί στο αυτοκίνητο που έκλαιγε συνεχώς διότι δεν άντεχε άλλο την ακινησία και γέρους ανθρώπους με πρόβλημα νεφρών), τότε..........καλή ψυχή! Κάτω από μια βδομαδούλα δεν έχει κατά την άποψη μου νόημα να επισκέπτεται κανείς το νησί εκτός κι αν πρόκειται για δουλειά.

Δυστυχώς, χρόνια τώρα η Ιθάκη αποτελεί σχεδόν άγονη γραμμή και αυτό δεν αποδεικνύεται μόνον από την προσβαση σε αυτήν αλλά και σε πολλούς άλλους παράγοντες όπως η υγεία, τα κονδύλια που πάνε στους γείτονες, κλπ κλπ στα οποία θα αναφερθώ εκτενέστερα κάποια άλλη στιγμή. Εδώ, μιλάμε για την ακτοπλοϊκή σύνδεση και το γεγονός ότι παρ' όλο που όλα τα δρομολόγια είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα των γειτόνων μας και του μεγαλύτερου αριθμητικά τουρισμού τους, οι υπεύθυνοι της γραμμής προφανώς θεωρούν πως κάνουν και χάρη στους Θιακούς που διατηρούν μια μη αρκετά προσοδοφόρα γραμμή (αυτό μου είχε αναφερθεί από πρόσωπο του στενού περιβάλλοντος του πλοιοκτήτη πριν λίγα χρόνια, διανθισμένο επεξηγηση πως εξυπηρετούν όποτε μπορούν, πηγαίνουν αρρώστους στην Κεφαλλονιά, κλπ κλπ). Τί να κάνουμε κύριοι Έλληναι εφοπλισταί-ακτοπλόοι? Σ' αυτή τη ζωή δεν μπορεί μόνο ν' αρπάς, πρέπει να δίνεις και κάτι πίσω στην τοπική κοινωνία. Κάντε μια αίτηση στο Δήμαρχο να στήσει ανδριάντα στην κεντρική πλατεία για την ευεργεσία που κάνετε και δίνετε μερικές θέσεις στους Θιακούς (με το αζημίωτο φυσικά, ένα κατοστάρικο πλήρωσα για το αμάξι πήγαινε-έλα στην Πάτρα τις προάλλες και άλλο ένα 30άρι το άτομο επίσης για μετάβαση και επιστροφή).

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι μετάβασης, όπως μέσω Αστακού. Απ' όσο ξέρω όμως, μιλάμε για κατώτερου επιπέδου πλοία απ' το Κεφαλονιά, ενώ αν λάβουμε υπ' όψιν μας ότι στην ουσία δεν κερδίζεις από άποψη χρόνου, δεν νομίζω ότι υπερέχει σαν επιλογή αυτής της Πάτρας.

Δυστυχώς, δεν δούλεψε τελικά η γραμμή με τα υδροπλάνα που έλεγαν. Κρίμα πραγματικά διότι για κάποιον που ταξιδεύει χωρίς αυτοκίνητο, θα ήταν η καλύτερη λύση και θα έδινε τη δυνατότητα για υψηλότερο αριθμό επισκεπτών στο νησί τα Σαββατοκύριακα. Έχομεν μόνον ένα ελικοδρόμιον το οποίο φτιάχτηκε πριν μερικά χρόνια και είναι για ελικόφτερα, που ελικοφτερίζουν και πετούν στο χωριό της Ανωγής όπου και βρίσκεται.

Σε επόμενο ποστ θα αναφερθώ στη σύνδεση με Κεφαλλονιά και Λευκάδα.....

Xάρτης Ιθάκης

2007-08-22T09:54:00.000+03:00

Σημείο αναφοράς μας θα είναι ο κάτωθι χάρτης. Αν και υπάρχουν και καλύτεροι στο εμπόριο, θεωρώ πως είναι αρκετά αξιοπρεπής για τα ηλεκτρονικά μας δεδομένα και μπορεί να δώσει μια καλή εικόνα του νησιού.

Είπαμε.........με κάρβουνο δουλεύει η ελληνική μηχανή του διαδικτύου. Όχι άλλο κάρβουνο!

Ποιανού είσαι γε?

2007-08-21T14:25:00.000+03:00

Κλασική ερώτηση των παλαιότερων που περιλαμβάνει το ακόμη κλασικότερο "γε" (με την ορθογραφία του ιδιώματος) το οποίο ξενίζει όσους δεν μιλάνε το τοπικό ιδίωμα, μου θυμίζει περισσότερο απ' όλα τη γιαγιά μου στο Περαχώρι (εξού και το βιλλάνος για όσους γνωρίζουν).....

Λοιπόν......

Το γεγονός πως το νησί έχει να δώσει πολλά περισσότερα απ' όσο είχα τη δυνατότητα να βρω στο διαδίκτυο (αναφέρομαι κυρίως στο φωτογραφικό υλικό αλλά και τα σχόλια γύρω από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, τη διασκέδαση, την ιστορία τόσο την αρχαία αλλά όσο και την πρόσφατη, κλπ) με χαροποίησε μεν διότι μερικά μυστικά καλό είναι να μένουν κρυφά και να τα απολαμβάνουν μόνον όσοι διατίθενται να σπαταλήσουν λίγη περισσότερη ώρα απ' όση χρειάζεται για μια απλή εύρεση στο διαδίκτυο, με λύπησε δε, διότι αντικειμενικά παραείναι φτωχό ακόμη και για μια απλή περιήγηση.

Οι λόγοι για την μικρή έως τώρα παρουσία του νησιού στο διαδίκτυο πολλοί και διάφοροι και ανάγονται κατά την άποψη μου κυρίως στην γενικότερη μη σοβαρή ενασχόληση του ελληνικού τουρισμού με αυτό. Διότι η παρουσίαση ενός τόπου οφείλει να είναι ενδελεχής και εις βάθος και δε μπορεί επ' ουδενί να εξαντλείται σε μερικές μέτριας ποιότητας φωτογραφίες και πέντε επεξηγηματικές αράδες που δεν καταδεικνύουν τίποτε άλλο πέραν της κουτοπόνηρης ελληνικής νοοτροπίας η οποία υπαγορεύει την ελάχιστη δυνατή δουλειά για το μέγιστο δυνατό όφελος.

Κι αν όχι για τον τουρισμό αυτόν καθεαυτόν, οφείλουμε για τους εαυτούς μας και μόνον να παρουσιάσουμε τον τόπο μας όσο καλύτερα μπορούμε, προσπαθώντας όσο το δυνατόν περισσότερο να προσεγγίσουμε την ουσία του, τον τρόπο που τον αισθανόμαστε στο μυαλό μας, τον τρόπο με τον οποίο τον αισθάνονταν οι γονείς μας και οι παππούδες μας και δείχνει από πού ερχόμαστε και ποιοί είμαστε.

Ετούτο το blog ελπίζω να αποτελέσει ακριβώς αυτό : Μια καλύτερη γνωριμία με την πασίγνωστη μεν, άγνωστη ουσιαστικά δε πραγματική Ιθάκη, έξω απ' το σύνηθες τουριστικό μονοπάτι που πρεσβεύουν οι περισσότεροι παραθέτοντας τα 2-3 γνωστά ξενοδοχεία και τις 2-3 γνωστές ταβέρνες. Μια γνωριμία με τον "Ήρωα με Παντούφλες" των νησιών, έναν ένδοξο αλλά φτωχό τόπο δηλαδή, ο οποίος ποτέ δεν το έβαλε κάτω παρ' όλες τις αντιξοότητες και ποτέ δεν απεμπόλησε το δικαίωμα του να αποτελεί το απόλυτο συνώνυμο του καταφύγιου και της θαλπωρής της οικογενειακής εστίας!